"Wat zou je ervan vinden als de scholen weer opengaan?", vroeg ik aan mijn kinderen. Daarop hadden ze allebei een heel eigen antwoord. De oudste (brugklasser) kan niet wachten tot hij weer naar school mag. Dat heeft niets te maken met onderwijs, en alles met het sociale leven daaromheen. Zijn vrienden, de vrijheid, weg bij zijn ouders en het benauwende sfeer van het gezin: hij snákt ernaar. Ik kan me dat levendig voorstellen.

Het doet me denken aan de zondagmiddagen van vroeger. Uhhhh..., zondagmiddag duurde altijd zó lang. Er was niks te doen, je kon met goed fatsoen nergens heen, want iedereen bracht die zondag met z’n familie door, en het was een kwestie van de tijd uitzitten met de rest van het gezin. Totale verveling.

Tot een week of vijf geleden hoorde ik regelmatig pedagogen verzuchten dat de kinderen van nu zich niet meer vervelen. Dat ze altijd en overal afleiding hebben met hun mobiele telefoons. En dat het goed zou zijn als ze zich eens wat meer zouden vervelen, omdat het juist heel heilzaam is. Nietzsche noemde verveling niet voor niets "windstilte van de ziel"; die rust ligt aan de basis van nieuwe ideeën en van creativiteit.

Tekst gaat hieronder verder

Wat doet de Corona-crisis met ons denken?
'Het filosofisch kwintet' van Human is er in normale tijden voor reflectie nadat het stof is neergedaald. Maar het zijn geen normale tijden en daarom proberen presentator Clairy Polak en denker des vaderlands Daan Roovers beurtelings de coronacrisis in dagboekvorm te duiden. Persoonlijk, verdiepend en met het immer urgente motto dat doorgronden belangrijker is dan het twistgesprek.

Het zal nog even duren voor de klassen weer vol zitten.

'School is helemaal niet nodig'

Nou, dan vallen wij dit voorjaar met onze neus in de boter! Het is al vijf weken onafgebroken zondagmiddag - en ik ben benieuwd wat voor prachtige verhalen, melodieën of uitvindingen er uit die kinderbreinen zullen ontspruiten de komende tijd.

Mijn jongste zoon (groep 7) denkt er trouwens heel anders over. Hij vindt eigenlijk dat deze periode aantoont dat school helemaal niet nodig is - iets waarvan hij al veel langer overtuigd was. Hij kan heel goed zichzelf de nodige dingen aanleren, eventueel met enige hulp van zijn ouders en vooral het internet. Daar krijgen ze op school nog een stevige dobber aan, om hem het nut van de leerplicht nog eens uit te leggen.