Het is moeilijk voor te stellen dat ik me minder dan twee weken geleden nog druk maakte over het feit dat ik niets meer te doen had. "Het kan verkeren," zei Bredero al in een tijd dat mensen nog naar het theater konden. Inmiddels houd ik me onledig met het maken van een dagelijkse, vijf minuten durende tv-rubriek, die zich onder de titel 'Medialogica kort' bezighoudt met de beeldvorming tijdens de corona-crisis.

De bedoeling is om uit de mediastorm die dagelijks over ons heentrekt telkens een opvallend beeld te isoleren en te kijken wat het betekent, waar het voor staat of wat het juist verbergt. Ik doe dat vanachter mijn eigen bureau, want thuiswerken is dezer dagen het motto.

Kijk hieronder de tweede aflevering van 'Medialocia kort', gepresenteerd door Clairy, en waar ze met hoogleraar Europese Geschiedenis Mathieu Segers onderzoekt wat het doel is van de beelden van Chinese hulpgoederen die met de trein richting Europa gaan.

Wat doet de Corona-crisis met ons denken?
'Het filosofisch kwintet' van Human is er in normale tijden voor reflectie nadat het stof is neergedaald. Maar het zijn geen normale tijden en daarom proberen presentator Clairy Polak en denker des vaderlands Daan Roovers beurtelings de coronacrisis in dagboekvorm te duiden. Persoonlijk, verdiepend en met het immer urgente motto dat doorgronden belangrijker is dan het twistgesprek.

Ontsmettingsdoekjes en sprays

Het maakt dat ik me realiseer dat wijzelf daarmee ook meewerken aan een zekere beeldvorming. Bijvoorbeeld dat het lijkt of je voor zo’n rubriek niets anders nodig hebt dan een presentator, een gast, twee laptops en een skypeverbinding. Aan niets is te zien dat ik de afgelopen drie dagen een invasie van mensen over de vloer heb gehad om te zorgen dat het er zo eenvoudig uitziet: een producer, een cameraman, iemand die over het geluid en de verbindingen gaat, een redacteur, een beeldeditor en een eindredacteur.

Aan niets is te zien dat we doorlopend bezig waren de anderhalve meter afstand tot elkaar te bewaren en te bewaken, voortdurend in de weer waren met ontsmettingsdoekjes en -sprays, en vooral aan het worstelen waren met de techniek om te zorgen dat mijn gast en ik gelijktijdig elkaar en de beelden konden zien, zonder dat die haperden, en het geluid konden horen zonder dat het bij een van beiden wegviel.

De bedoeling is dat we het vanaf maandag met veel minder mensen afkunnen, dat wel. Zodat ik met recht en dankbaarheid kan zeggen dat dit werk ons voorlopig van de straat houdt.