Over de documentaire

Venserpolder bestaat uit 16 woonblokken. Jarenlang geldt de tuin van blok 10 vanwege criminele activiteiten als te gevaarlijk en ligt hij er verlaten bij. Tot het plan ontstaat om er moestuintjes aan te leggen.

Melie, Talita, Gilma en Maureen zijn enkele van de bewoonsters van blok 10 in Venserpolder, Amsterdam-Zuidoost. Jarenlang is de binnentuin een no-go area. Door hun initiatief om er moestuintjes aan te leggen slagen ze erin hem nieuw leven in te blazen. Sindsdien wordt er door hen en mede-bewoonsters enthousiast in de aarde gewroet. Ze delen er lief en leed en met het tuingereedschap in de hand gaan ze niet alleen hun eigen problemen te lijf, maar ook die van de buurt.

Venserpolder, een buurt in Amsterdam-Zuidoost, bestaat uit 16 woonblokken. Elk blok is gebouwd rondom een binnentuin. Jarenlang geldt de tuin van blok 10 vanwege criminele activiteiten als te gevaarlijk en ligt hij er verlaten bij. Tot het plan ontstaat om er moestuintjes aan te leggen.

Vrees voor mensen

Melie, een van de vrouwen die vanaf het begin van de Bloei en Groeituinactief is, woont al sinds 1982 in de Bijlmer. 'Vroeger bemoeide ik me niet met mensen. Ik ging m’n boodschappen doen, ik kwam weer thuis. Ik had een soort vrees voor mensen. Overal was ik alleen. Of met mijn kinderen.'

Net als Melie kwamen de bewoonsters – veelal alleenstaande moeders – zelden buiten. Ze weten nauwelijks van het bestaan van de ander. Maar nu ontmoeten ze elkaar in de tuin. Tijdens het zaaien, wieden en oogsten delen ze lief en leed. Er wordt nieuws uitgewisseld. Uitgelegd hoe je uien verbouwt en geholpen bij het vinden van een baantje voor het neefje dat niet wil deugen. Herinneringen aan hoe de buurt ooit was worden opgehaald, er wordt getroost bij moeilijke momenten. En er wordt heel veel gelachen.

'Hier kom ik tot rust'
Veel vrouwen hebben narigheid meegemaakt. Voor hen biedt de tuin de mogelijkheid om even aan de dagelijkse realiteit te ontsnappen. Maureen: 'Hier ben ik in mijn eigen wereldje. Dan vergeet ik even alles. Kom ik helemaal tot rust.'

Meli heeft er intussen allerlei vriendinnen bij gekregen. In de tuin viert ze in hun gezelschap dat ze na drie jaar uit de schuldsanering is. 'Jullie zijn mijn mensen toch? We zijn een tuinfamilie.'

De vrouwen van Venserpolder is een film van Eva de Breed en een coproductie van Human en Moondocs.