Het is pas dinsdag 24 maart en ik merk aan mezelf dat ik nu al corona-moe word. En dan te bedenken dat het op z’n best nog 69 nachtjes slapen is voordat een mogelijk begin van het einde aan deze crisis in zicht is. Oké, het is (nog) geen totale ‘lockdown’ (wat mij betreft noemen we het vergrendeling, trouwens) en de periode tot 1 juni is overzichtelijk, maar ik mis nu al sommigen van m’n vrienden, vooral die in het buitenland, in het besef dat ik ze voorlopig niet zal zien, laat staan in de armen zal kunnen en mogen sluiten.   

Ik merk plotseling hoe handtastelijk ik ben – nou ja, inmiddels was - in het dagelijks leven, hoe vanzelfsprekend en belangrijk een aanraking is. En hoe ik dat mis. 

Ik houd gehoorzaam afstand in de rij voor mijn dagelijkse boodschappen en ga meteen weer naar huis om me op te sluiten tussen de muren van mijn onlangs betrokken appartement, dat gelukkig ook over een balkon beschikt. 

Wat doet de Corona-crisis met ons denken?
'Het filosofisch kwintet' van Human is er in normale tijden voor reflectie nadat het stof is neergedaald. Maar het zijn geen normale tijden en daarom proberen presentator Clairy Polak en denker des vaderlands Daan Roovers beurtelings de coronacrisis in dagboekvorm te duiden. Persoonlijk, verdiepend en met het immer urgente motto dat doorgronden belangrijker is dan het twistgesprek.

Terugkerend thema

Op de radio hoor ik de voorzitter van het Comité 4 en 5 mei zeggen dat ze nu na moeten denken over een nieuwe vorm om dit jaar 75 jaar vrijheid te vieren. 

Vrijheid. Ik denk terug aan die uitzending van 'Het filosofisch kwintet' over vrijheid. Hoe ons denken over vrijheid de laatste decennia verschoven is van een collectief ideaal van mensenrechten en nooit meer oorlog naar een individualistisch ideaal van vrijheid om te doen en laten wat je wilt, bevrijd te zijn van regels en bemoeizucht van anderen. Die vrijheid staat nu even in de wacht. 

Vrijheid wordt nog wel een thema dat terugkeert de komende tijd, denk ik zo.