Claartje Chajes is portretdichter: ze omschrijft in woorden wat er eigen is aan de persoon voor wie het gedicht is. In de Week van de Poëzie ging Human met haar mee naar Ceciel en Karin, die elkaar een portretgedicht hebben gegeven.

Claartje Chajes was bezig met haar project 'De liefdesbrievenbus' op het muziekfestival Into the Great Wide Open toen ze gevraagd werd om gedichten voor mensen te schrijven op valentijnsdag. In een winkel in Amsterdam schreef ze gedichten voor mensen die over henzelf gingen. Het viel haar op hoezeer het de mensen raakte. "Ik zag de tranen in de ogen ontstaan van mensen die het gedicht lazen dat over hen was geschreven."

Eerst was Claartje sceptisch. Was het daadwerkelijk haar gedicht dat zo veel emotie losmaakte of hadden de mensen gebrek aan aandacht? "Op een gegeven moment heb ik dat losgelaten, aandacht is een enorm belangrijke levensbehoefte," zegt Claartje. "Ik hoop vooral dat ik betekenis kan genereren, door de aandacht die ik voor het maken van een portretgedicht geef. En ik probeer iets te doen wat hout snijdt. Geen Sinterklaasgedichten maar de ruimte en tijd nemen om mensen echt te zien en dat te verwerken."

Tekst gaat door onder afbeelding

Claartje Chajes aan het werk

Voor een portretgedicht neemt ze eerst een interview af met de persoon voor wie het is. Daarna doet ze en poging om iemands persoonlijke bezieling in woorden weer te geven.

In de Week van de Poëzie gingen we met Claartje langs bij Karin en Ceciel, vriendinnen die elkaar een portretgedicht gegeven hebben. Claartje interviewde hen voor het gedicht en leest een stuk uit de geschreven portretgedichten voor.

Het portretgedicht voor Karin

Het portretgedicht voor Ceciel