‘Een scène moet ergens wringen’

Vijf vragen aan Anna Raadsveld

, Conny van der Meer

Tien jaar geleden maakte Anna Raadsveld haar acteerdebuut in de film Timboektoe. Ondertussen is ze een bekend gezicht bij De Vloer Op en haar enthousiasme noemt ze haar grootste talent. Vijf vragen aan Anna Raadsveld.

Hoe bereid je je voor op de opnames van De Vloer Op?
'Niet, haha! Dat is juist zo fijn. Een paar dagen voor de opnames denk ik wel al aan het improviseren, maar dat is omdat ik er vaak veel zin in heb. Vlak voor het spelen zoek je je rekwisieten uit, dat is wel een belangrijk moment voor mij. Daar begint de concentratie en dat is erg belangrijk.'

Waarin verschilt improvisatie van ander toneel?
'Bij ander toneel werk je meestal met bestaande teksten. Daar komt een hele andere discipline bij kijken: tekstbehandeling. Dat is een groot onderdeel van de techniek als je met teksten werkt. Dat heb je bij De Vloer Op niet en omdat je improviseert ben je op dat moment je eigen tekstschrijver én regisseur. Je moet in het moment keuzes maken om de scène een bepaalde kant op te laten gaan. Niks staat vast - dat is het grootste verschil.'

Tekst gaat door onder afbeelding.

Yannick en Anna

Wat is het verschil tussen ‘doorgewinterde’ en ‘nieuwe’ acteurs?
'Rust, denk ik. Ervaren acteurs durven vaak beter stil te zijn en durven lange lijnen op te zetten in een scène. Ze zijn vaak ook verbaal heel sterk en hebben een enorme woordenschat. Ik zie mezelf als nieuwe actrice en ik heb nog de neiging om als een zojuist afgeschoten raket over het toneel te stuiteren en te snel van tactiek binnen te scène te veranderen. Daardoor krijgen lijnen die daarvoor werden opgezet niet altijd de ruimte.'

Welke scène had je achteraf gezien toch anders willen doen?
'Allemaal, haha! Het is niet dat ik alle scènes slecht vind, maar het kan altijd beter.'

Welk dilemma of vreemde situatie uit jouw leven zou zo 'de vloer op' kunnen? 
'Het is moeilijk om antwoord te geven zonder meteen heel privé te worden. Wel denk ik dat situaties met familie fijn zijn om te spelen, omdat je aan je familie niet ontkomt. Hoe je het ook wendt of keert: je blijft altijd familie en de emoties lopen vaak hoog op omdat je zo sterk aan elkaar verbonden bent. Het feit dat je elkaar niet hebt uitgezocht en toch je hele leven verbonden zult zijn is altijd interessant voor een scène, denk ik. Voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn ouders broer en zus, maar dat is niet altijd de beste basis voor een scène. Het moet ergens wringen.'

Kijk zondag om 22.45 uur naar NPO 2 voor de tiende en laatste aflevering van De Vloer Op.