Isabelle

Isabelle Buhre werkt als vertaler vanuit het Latijn, Engels, Nederlands en Duits. Ook is ze onderzoeksassistent op de Universiteit Utrecht. Het onderzoeksproject heet Skillnet en gaat voornamelijk over Latijnse brieven uit de Renaissance. 

Wat heb je gestudeerd?
Ik heb Latijnse Taal en Literatuur gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en aan de Katholieke Universiteit Leuven. Op de London School of Economics (LSE) heb ik Politicologie gestudeerd. 

Op mijn twaalfde wist ik het zeker: ik ga Latijn studeren. Ik vond en vind het nog steeds een prachtige taal, vooral de grammatica en taalkundige vragen. Op latere leeftijd kwam ik, door mijn interesse in Latijn, ook steeds meer te weten over de Europese intellectuele geschiedenis. Dit fascineert me nog altijd.

Ik ben altijd al erg geïnteresseerd geweest in de politiek en de maatschappij, vandaar de keuze voor mijn tweede studie. Maar op de LSE raakte ik teleurgesteld. Het curriculum was behoorlijk eenzijdig en er was een sterke neiging tot censuur door de studenten vanuit politieke correctheid. Academische vrijheid en de vrijheid van meningsuiting waren (en zijn nog steeds) in gevaar.

Toch heb ik in Londen ook waardevolle ervaringen opgedaan. Zoals het zingen in het koor en de schoonheid en vreugde van klassieke muziek ontdekken. En de ontmoeting met een echte vriendin, de Canadese Sarah Kim.

Welke thema’s houden je nu vooral bezig?
Tegenwoordig ben ik vooral geïnteresseerd in geopolitiek, onze relatie met Rusland en de hoop deze te verbeteren, het terugkrijgen van nationale soevereiniteit en het behouden van onze Nederlandse en Europese cultuur, tradities en identiteit. 

Welke gebeurtenissen hebben jouw leven gevormd?
Dat zijn er een aantal. Door in het buitenland te wonen heb ik mijn thuisland veel meer weten te waarderen en de eigenheid ervan ingezien. Bovendien heb ik autisme en ik kan zowel vanuit de theorie als ervaring daarover meepraten. En ook het op jonge leeftijd verliezen van belangrijke en geliefde familieleden hebben mij gevormd tot wie ik vandaag de dag ben. Ik zie de mensen om me heen niet als vanzelfsprekend.

Hoe verrijkt je baan je leven?
Voor mij zijn de Europese klassiekers een levende traditie. Ik haal veel inspiratie uit grote denkers zoals Machiavelli en Erasmus. Maar ik ben ook maar een beginner, zoals een kleine mier die graag in hun voetsporen treedt.