De kleur van corona

Een virus is met vijftig nanometer te klein om licht te reflecteren en dus te klein om met het blote oog te zien. Media gebruiken steeds een andere afbeelding en vooral steeds andere kleuren van het virus. Zijn de beelden fantasie of werkelijkheid? We zochten het uit.

Veel wordt geroepen en geschreven over het coronavirus. Medialogica probeert waar het kan fictie van feiten te scheiden. Dat doen we onder andere met de Corona Debunker (link) en op tv en online met Medialogica Kort. 

Oorsprong van kleur in de wetenschap

Wetenschappers zien het virus met een elektronenmicroscoop. Bij afbeeldingen gebruiken ze vaak complementaire kleuren om de verschillende bestanddelen van het virus aan te tonen.

Roberta Buiani bestudeerde in 2014 visualisaties van virussen. Ze legt uit: "Hoewel de virussen in deze afbeeldingen vaak kunstmatig gemanipuleerd lijken om er dreigender uit te zien, kunnen ze ook worden opgevat als overblijfselen van de technische processen die in eerdere fasen van visualisatie werden gebruikt en als uitingen van de esthetische en formele verplichtingen die nodig zijn om virusidentificatie mogelijk te maken. Met andere woorden: bij de visualisatie van virussen zijn noodzakelijke technische items verweven met de angstcultuur die hen doordringt."

Is grijs de oplossing?

Op dit moment bestaat er geen consensus over de kleur van het virus. Wel is rood een veel gekozen kleur. Het Amerikaanse Centre for Disease Control and Prevention koos bijvoorbeeld voor grijs, rood, oranje en geel omdat die kleurencombinatie opvalt. ‘Het trekt de aandacht en doet je ernaar kijken’, legt medisch illustratrice bij CDC Alissa Eckert uit aan Chicago Tribune.

Grijs komt het meest in de richting van ‘kleurloos’, zo lezen we bij The Conversation. Daarnaast is het een minder bedreigende weergave: zonder hun rode punten of groene lichamen lijken ze minder vijandige indringers uit een sciencefiction-fantasie. En tot slot past het bij het levenloze van een virus: het bestaat wel maar het leeft niet.