Makers van De Locker

Daylène Kroon

‘Het bijzondere aan De Locker is voor mij de vrijheid die een maker krijgt om vorm te geven aan inhoud. Dit triggert om tot de meest passende vormen bij persoonlijke verhalen te komen. Daarnaast vind ik het bijzonder dat De Locker jongeren helpt inzien dat ze niet alleen of de enige zijn met een probleem en dat bepaalde dingetjes helemaal nog niet zo gek zijn!’ 

Daylène Kroon is een jonge artdirector en mixed media artist met een graphic state of mind. Ook wel bekend als ontwerper en concept developer met een kunstenaarsmentaliteit. Als kind maakte ze al handgemaakte cadeaus van ongebruikte materialen. Het geloof in een persoonlijke en handgemaakte touch weerspiegelt nog steeds in haar werk. Zo ook het ontwikkelen van dwaze, heldere en diepgaande ideeën tot werkbare concepten. Dit brengt je vaak naar een wereld waar digitaal en analoog geliefden zijn, identiteit en maatschappelijke kwesties collaboreren en gepolijst en ongepolijst hand in hand gaan. Daylène's intuïtieve en visueel-esthetische manier van werken leidt tot een zeer persoonlijke en authentieke vorm in film, performances, digitaal- en printwerk.

Vanaf 2017 noemt ze zich een ‘vers afgestudeerde Hogeschool voor de Kunsten Utrecht-alumni’ van de studierichting Image and Media Technology. Momenteel werkt ze als multidisciplinair freelancer onder de naam Studio Kroon, waar ze zich richt op concept ontwikkeling, art direction, visual arts, art performances, documentatie, (handgemaakte) animaties, typografie, vormgeving en wat niet? Daarnaast is ze ook één van het tweekoppige designerduo genaamd Terror & Hossel

Lotte van Gaalen

‘De Locker is een creatieve speeltuin met veel vrijheid om nieuwe dingen te proberen. Ik maakte bijvoorbeeld voor het eerst zelf de animaties bij mijn verhaal. Tegelijk vertellen we belangrijke verhalen waar je als jongere volgens mij echt veel aan hebt!’

Lotte van Gaalen (1990) studeerde in 2012 af als documentaire regisseur aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. In 2014 maakte ze de film Moederskind, over de complexe band tussen moeder en zoon. Door haar liefde voor audio is ze sindsdien vooral radiodocumentaires gaan maken. In 2015 won ze de Korte Golf publieksprijs met het verhaal 'De aardappeleters en de ontdekking van de kaassoufflé'. Daarna maakte ze verhalen voor de serie Het leven, een gebruiksaanwijzing, voor De Dokter Corrie Eerste Keren podcast en voor Vrije Geluiden. In 2016 maakte ze het drieluik 'De oudste, de jongste, de enige' over verschillende plekken binnen een gezin, en in 2017 de documentaire Met of Zonder God, over het licht zien en van je geloof vallen.

Lotte duikt graag in de levens en hoofden van andere mensen en stelt zich daarbij allerlei vragen. Wat is de betekenis van onze zintuigen? Worden we gevormd door onze familiebanden? Kiezen we zelf waar we in geloven?

Doron Tempert

‘Het mooie aan De Locker is dat het onderwerpen aansnijdt waar je normaal misschien aan voorbij zou lopen. Je verplaatst je even helemaal in iemand anders' verhaal. Dat persoonlijke maakte het maakproces voor mij heel bijzonder.’

Doron Tempert (1988) studeerde aan de Design Academy in Eindhoven en aan de Prague Film School. Alledaagsheid en authenticiteit zijn thema’s die in zijn werk centraal staan. In 2015 stond hij als producent en cameraman aan de wieg van de Indiase film ‘Thithi’. De film won 2 golden Leopards op het filmfestival van Locarno en werd door The Film Critics Circle of India uitgeroepen tot beste film van 2016. Thithi is te zien op Netflix.

Els van Driel, initiatiefnemer en eindredacteur

'Experimenteren met nieuwe vormen is het leukste wat er is. Maar nooit ten koste van inhoud. Bij De Locker snijdt het mes aan twee kanten: jong talent krijgt ruimte en jongeren wordt een spiegel voorgehouden in hun eigen - door jonge makers creatief vertelde - verhalen.'

Els van Driel (1976) begon na haar studie kunstgeschiedenis & theologie in 2001 als redacteur bij omroep IKON, waar ze uitgroeide tot allround mediamaker. Ze zette o.a. de prijswinnende jeugddocumentaireserie Mensjesrechten op en ging in 2016 freelancen. Ze was mede-initiatiefnemer van het transmediale project de Asielzoekmachine (winnaar Directors NL awards en nominatie Gouden Kalf). Ze richtte ook stichting Monocle productions op die producties faciliteert op het gebied van mensenrechten en ter bevordering van humaniteit.

Als moeder van twee opgroeiende (puber-)dochters ziet ze hoe social media hen een parallelle wereld voorhouden waar nauwelijks plaats is voor onzekerheden en kwetsbaarheid. Omdat dat juist kenmerkend is voor de puberteit, zou er een plek moeten zijn waar ze herkenning vinden. Daarom ontwikkelde ze het idee voor De Locker, wat – zo hoopt zij - uitgroeit tot een online platform met verhalen van wat jongeren echt bezighoudt.

Het liefste werkt Els met een team van creatieven met een synergie van verschillende talenten in het mediaveld: zo kijkt ze bij ieder verhaal welke media-uiting daarbij hoort. Hoe wordt het verhaal het beste verteld?

De Locker