WORD LID

Waar zij waren

Waar zij waren is de eindexamenfilm van Bobbie Koek van lichting 2015 op de Nederlandse Film Academie. De film maakt deel uit van een reeks eindexamenfilms in Filmlab.

Zondag 1 november, 23.15 uur, NPO 3

Melle vluchtte jaren geleden naar de stad en keert nu terug naar zijn geboortedorp voor de begrafenis van een oude jeugdvriend.

Op deze plek, waar gordijnen in de huizen gesloten zijn, de zwijgzaamheid de straten domineert en waar elk verdriet nog altijd wordt weggedrukt door middel van Gods woord, ontmoet Melle de vrijgevochten Oscar.

Voor het eerst sinds lange tijd vindt hij aansluiting. Samen observeren zij de dorpelingen en hun geoefende regels. Totdat hun vriendschap eindigt in een noodlottige uitbarsting.

Cast:
Freek den Hartogh
Bram Suijker
Rosa Kampinga
Elsie de Brauw

Regisseur Bobbie Koek:

Ik heb al lange tijd een fascinatie voor depressiviteit. Deze mysterieuze ziekte creëert een blik op de wereld die bijna bovenmenselijk helder is; men aanschouwt de wereld van een afstand en is zich te bewust van zijn/haar rol hierin. Het gaat voor een groot gedeelte over tijd; tijdsbeleving en het niet kunnen accepteren van het onherroepelijke, onomkeerbare verstrijken ervan.

Dit herken ik maar al te goed. Zeker nu ik 30 ben, ben ik hier veel mee bezig. Om die reden ben ik mij gaan verdiepen in het begrip nostalgie. In de 17e eeuw werd dit als een ziekte gezien. Men dacht dat er drie geneeswijzen waren: bloedzuigers, Opium of een reis naar de Zwitserse Alpen. Inmiddels weten we beter en is het een gegeven waar ik bijna dagelijks mee te maken heb. De manier waarop de tijd aan mij voorbij raast is vaak angstaanjagend en geeft me het gevoel totaal geen vat te hebben op verleden, heden en toekomst.

Er is niemand die niet te maken krijgt met de vluchtigheid van het leven. Automatisch is de vraag naar betekenis daaraan verbonden. Melle is ons voorbeeld hiervan. We plaatsen hem in een situatie waarin hij direct te maken krijgt met al deze aspecten. Hiermee hopen we de kijker een beeld te geven van dit soort angstaanjagende gedachten die wij als mens zo hardnekkig proberen te ontkennen, maar welke ondertussen zo’n groot en onvermijdelijk onderdeel zijn van ons bestaan.