Alles vergeten

Regie: Rick Minnich

donderdag, 5 januari 2012 23:40 Nederland 2

Documentaire over een vreemd geval van geheugenverlies en de verregaande gevolgen daarvan.

Een week na een schijnbaar onschuldig auto-ongeval in 1990 wordt Richard Minnich (de vader van de regisseur) getroffen door een onverklaarbaar en volledig geheugenverlies. Minnich, een 45-jarige ingenieur van Duitse afkomst woont in Californie en heeft een vrouw en vijf kinderen. Maar hij herkent hen niet meer en heeft de grootste moeite met de kleinste dagelijkse bezigheden.

De dokters staan perplex en machteloos. Er zijn geen aanwijzingen van hersenschade of andere fysieke oorzaken. Voor zijn familie is dit een regelrechte nachtmerrie. Richard geeft zichzelf een nieuwe naam en begint een nieuw leven, met een nieuwe vrouw, ver van zijn familie. Tegen zijn eerste vrouw zal hij later zeggen: 'Je lijkt me best aardig, waarom ben ik van je gescheiden?'

Zestien jaar later keert Rick terug naar Californie om - met de camera in de hand - uit te zoeken waarom zijn vaders geheugen destijds is verdwenen en nooit is weergekeerd. Hij praat met zijn familieleden en met vroegere collega's van Richard en reconstrueert in ware detectivestijl de gebeurtenissen in de jaren voor en na het ongeval. Gaandeweg ontdekt hij dingen die een heel nieuw licht werpen op het geheugenverlies van zijn vader.

Rechts op de foto de regisseur met zijn vader.

Naar de website: http://www.hollanddoc.nl

E-mail: human@omroep.nl

Geachte redactie,

Graag wil ik reageren op de uitzending "Alles vergeten". Onze zoon heeft in een soort gelijke situatie verkeerd,dit door een val op zijn achterhoofd tijdens een judowedstrijd in mei 1998.Hij was 11 jaar,en is daardoor ook zijn geheugen kwijt geraakt.Ook natuurlijk veel ziekenhuizen in en uit,in de hoop dat iemand ons kon verklaren hoe dit mogelijk was,een hersenbeschadiging met grote gevolgen dus. En net als in dit stuk hebben wij altijd gehoopt dat dit terug zou keren, ook hij wist niet wie wij waren,zijn ouders,tweelingbroer en zus.Alles heeft hij opnieuw moeten leren, praten,lopen,contact maken met mensen(wij dus),lezen,schrijven ,fietsen,zwemmen en noem maar op.We hebben ook alle foto's, bekende plekjes,vriendjes erbij gehaald om te helpen bij herinnering.Maar ook dit is nooit meer bij hem teruggekomen.Hij vond het erg moeilijk om hier mee om te gaan en om zijn "ik"te vinden,hij voelde zich anders omdat hij verschillen zag met zijn broer en zijn vrienden.Gelukkig hebben wij hem wel het gevoel gegeven dat hij ok was, ondanks zijn verandering in gedrag en dergelijke. Daarom moet mij van het hart dat de mensen in deze documantaire deze Richard het gevoel moeten hebben gegeven dat ze hem niet serieus namen, en hij daarom uiteindelijk met zijn vrouw verhuisd is om zich "veilig"te voelen.Want ons hart gaat uit naar deze familie die dit hebben moeten doorstaan, maar vooral naar zijn kinderen die nog steeds de twijfel hebben ,mede door de omgeving dat dit "gespeeld"moet zijn door hun vader.Jammer dat het niet mogelijk is om zijn kinderen te vertellen dat in het verre Nederland ook een gezin is waarbij dit is gebeurd maar dat wij wel weten dat het echt is, en geen toneelspel.Ook onze zoon kon dingen "zien",maar praatte daar niet graag over omdat hij dacht dat wij dat raar zouden vinden, en het was moeilijk voor hem om dit te verwoorden.En ook hij trok zich vaak in zijn eigen wereld terug.
Het is een wat langere reactie geworden omdat ik mee voel met deze Richard en zijn kinderen, en het niet kon laten om te reageren.
Vriendelijk groeten,
Marjolein Westen

M.T.L. Westen-Smit

12 januari 2012

- Toon respect voor andermans mening;
- De reactie moet betrekking hebben op de inhoud van het nieuwsbericht;
- Reageer met korte bondige teksten;
- Racistische teksten of ander haatzaaiend materiaal wordt verwijderd;
- Speel niet op de man.