MENU

   BOEK

   BESTELLEN

   LITERATUUR

DE
HUMANISTISCHE
OMROEP

De doorbraak van het humanisme en het rationalisme van de Renaissance leidde er in de zeventiende eeuw toe dat de opvattingen over mens en wereld moesten worden bijgesteld. Tal van wetenschappelijke ontdekkingen maakten de noodzaak hiertoe des te klemmender.

De Italiaanse natuur- en sterrenkundige Galileo Galilei (1564-1642) bijvoorbeeld toonde aan dat de gedachte van de `ketter' Nicolaus Copernicus (1473-1543) juist was: de aarde is rond, draait rondom de zon en is slechts een van vele planeten in het sterrenstelsel. De katholieke kerk had deze revolutionaire ontdekking aanvankelijk `verboden'.

Ook ten aanzien van de mens en de natuur op aarde zelf moesten de inzichten worden bijgesteld. En een geheel nieuwe tak van wetenschap bloeide op: rechten. Deze discipline werd van enorme betekenis voor het samenleven van de verschillende volkeren en culturen die elkaar door de grote ontdekkingstochten leerden kennen. De Nederlander Hugo de Groot (1583-1645) was een van de belangrijkste publicisten op dit gebied. Hij schreef over het recht van oorlog en vrede, en ontwikkelde het zogeheten zeerecht. Hugo de Groot wordt internationaal wel gezien als grondlegger van de moderne mensenrechten.

Ook de volgende delen gaan over de geschiedenis van het humanisme. Daarna komen nog het georganiseerd humanisme en de humanistische kijk op actuele vraagstukken aan bod.