K W A L I T E I    V A    L E V E N...................... .............................

HET EI VAN
ERASMUS

       I N L E I D I N G    T O T    H E T    H U M A N I S M E HET EI VAN 
ERASMUS
 

   MENU

   BOEK

  
BESTELLEN

   LITERATUUR


DE
HUMANISTISCHE

OMROEP

HELPPAGINA 
REAL - AUDIO

.........................

 

   D E E L 1
Dit eerste deel heeft als thema 'levensbeschouwing en levensovertuiging', waarover Peter Derkx, docent aan de Universiteit van Humanistiek, aan het woord komt.   LEZEN   LUISTEREN  

Een levensbeschouwing verwijst naar een veel-, soms allesomvattende visie op vragen die wezenlijk zijn voor de mens. In een levensbeschouwing komen opvattingen bij elkaar over de zin, de betekenis, de waarde en het doel van het leven. Daar kunnen vervolgens allerlei waarden en normen aan worden ontleend. Die geven een richtsnoer voor het leven van alledag. Op die manier sluiten theorie en praktijk van een levensbeschouwing bij elkaar aan.

Een levensbeschouwing die aansluit bij wat iemand persoonlijk in het leven ervaart, is voor veel mensen inspirerend. Naarmate dit sterker het geval is, wordt een levensbeschouwing tevens een levensovertuiging.

Meestal worden de begrippen `levensbeschouwing' en `levensovertuiging' door elkaar gebruikt. Het is onmogelijk de betekenis van deze begrippen volledig te scheiden. Wel is het zinvol een nuancering aan te brengen. Zo heeft het humanisme (evenals andere bestaansvisies) als levensbeschouwing een samenhangende kijk op onder meer de menselijke vermogens (bijvoorbeeld het vermogen tot zelfstandig denken en tot redelijkheid), terwijl het als levensovertuiging een leidraad biedt om het menselijk handelen aan morele maatstaven te toetsen (bijvoorbeeld redelijkheid als norm voor goed of kwaad).

Dit onderscheid kan men doortrekken naar het niveau van het individu, waarbij `overtuiging' betrekking heeft op de innerlijke gedrevenheid of motivatie van waaruit iemand handelt. `Beschouwing' verwijst meer naar iemands visie op en inzicht in de werkelijkheid, waaruit op zichzelf nog geen aandrang tot een bepaald soort handelen hoeft voort te vloeien. In de `beschouwing' bekijkt men de werkelijkheid als het ware van een afstand, zonder zich op dat moment erdoor te laten meeslepen.

Levensbeschouwing en levensovertuiging ontwikkelen zich in voortdurende samenhang. Men kan met een bepaalde levensovertuiging de werkelijkheid tegemoettreden en daarbij ervaringen opdoen die tot nieuwe of bijgestelde beschouwingen kunnen leiden. Het zal duidelijk zijn dat zulke nieuwe inzichten ook weer de eigen overtuiging beïnvloeden.

Discussievraag: Hoe ervaart u humanisme - als een 'levensbeschouwing'; of is het, voor u, vooral een 'levensovertuiging', en waarom?

 

Presentatie: Rina Spigt
Samenstelling: Bert Boelaars
Foto's :
  © 1999 Peter Derkx