'Je moet vechten voor je lot'

zaterdag, 26 maart 2011

Reacties1

Levenskunst is zo populair omdat zij antwoorden geeft in de in rap tempo afgebroken traditionele samenleving. 'Zij biedt kaders aan mensen die hun eigen levensstijl hebben.'

Dat zei hoogleraar Joep Dohmen op de Alliantiedag van de Humanistische Alliantie. Het samenwerkingsverband van humanistische organisaties bestaat tien jaar en vierde dat op donderdag 24 maart in het West-Indisch Huis in Amsterdam.

Centraal stond het thema levenskunst. Dohmen, hoogleraar aan de Universiteit voor Humanistiek, staat bekend om zijn publicaties over dit onderwerp. "Het begrip wordt nogal eens 'onschuldig' gemaakt, door populaire tijdschriften bijvoorbeeld. Maar het is meer dan een lifestyle", zei Dohmen tijdens de bijeenkomst die door 150 mensen werd bezocht.

Levenskunst wordt volgens de filosoof vaak beschouwd als een puur individuele onderneming, maar je kunt haar veel breder zien. 'Bestaansethiek zorgt voor sociale zelfontplooiing. Binnen organisaties, op scholen en in gezinnen kan je met levenskunst je autonomie uitoefenen in betrokkenheid op anderen.'

Criminele carrière
Hij had een carrière van twintig jaar in de criminaliteit en verdiende duizenden guldens per dag. "Had ik zin om een Mercedes te kopen, dan deed ik dat gewoon." In de gevangenis besloot Jan van Bragt dat het roer om moest. Nu probeert hij bij Humanitas Delinkwentie en Samenleving met voorlichting op scholen jongeren ervan te weerhouden het criminele pad te kiezen.

In een van de workshops tijdens de Alliantiedag vertelde Van Bragt over de kunst van het overleven van een verslaving, van de criminele wereld, van gevangenschap én over het leven na terugkeer in de samenleving. "Ik heb na mijn vrijlating lang het idee gehad dat er met grote letters 'ex-gedetineerde' op mijn voorhoofd stond."

Stappenplan
Het makkelijkst leven was het in de gevangenis. "Daar zette ik de knop om; niet nadenken, geen beslissingen nemen." Totdat hij zich realiseerde dat hij om verder te komen zelf de regie moest nemen. "Eenvoudig was dat niet, zelfs mijn maatschappelijk werker wilde er in eerste instantie niet aan meewerken. Hij was gewend om de zaken te regelen voor de gedetineerden. Ik maakte echter een stappenplan en wilde dat zelf uitvoeren, ik wilde instanties bellen om mijn vrijlating voor te bereiden bijvoorbeeld. Uiteindelijk ging de maatschappelijk werker er in mee en heb ik veel aan hem te danken."

"Je moet vechten voor je lot", besluit Van Bragt zijn verhaal. Makkelijk is dat niet, erkent hij. Een aantal jaren geleden had hij een terugval, maar verder terugglijden wist hij te voorkomen. "Ik bedacht het me net op tijd: neem het heft zélf in handen."

Op de foto: Jan van Bragt van Delinkwentie & Samenleving.
Fotografie: Marleen van den Heuvel.