Onderzoek leven na de dood: tussen wetenschap en humor

Datum: 29 november 2007 Bron: Redactie Human.nl
Onderzoek leven na de dood: tussen wetenschap en humor Is er leven na de dood? En is er wetenschappelijk bewijs voor onsterfelijkheid? Ilja Maso van de Universiteit voor Humanistiek denkt van wel. HV-voorzitter Rein Zunderdorp heeft zo zijn twijfels.

Hoogleraar Ilja Maso van de Universiteit voor Humanistiek (UvH) presenteert vandaag het boek ‘Onsterfelijkheid: van twijfel naar zekerheid’ tijdens een seminar waaraan ook priester en publicist Antoine Bodar en parapsycholoog Hein van Dongen deelnemen.

Practical joke
‘Ik ken het boek en de inhoud niet en moet het dus doen met het persbericht van de UvH en het interview met de auteur dat staat op Human.nl, waar ook al de nodige verontwaardigde reacties te vinden zijn’, schrijft Zunderdorp op zijn weblog. De voorzitter van het Humanistisch Verbond (HV) is tevens bestuurslid van de UvH.

‘Voordat ik me schaar in de rij van de critici twijfel ik of wij hier niet te maken hebben met een practical joke. Er staan immers zoveel ongerijmdheden in de toelichtingen dat een wetenschapstheoreticus die niet voor zijn rekening zal willen nemen. Verder is de plaats van het seminar op het laatste moment gewijzigd en is het niet meer mogelijk je voor deelname aan te melden. Misschien hangt er morgen een briefje: grapje, u dacht toch niet echt dat wij u de zekerheid konden bieden waar zelfs de kerken tegenwoordig voor terugdeinzen?’

Wetenschappelijke pretentie
Al eeuwenlang hanteert het merendeel van de wereldbevolking vergelijkbare redeneringen als reactie op de obsessie met de dood en dat mag natuurlijk, stelt Zunderdorp. Maar: ‘Het pikante is hier de wetenschappelijke pretentie van het onsterfelijkheidsbewijs.’

Wat moet je hier nu mee als voorzitter van het Humanistisch Verbond, vraagt hij zich af. ‘Wij zijn niet antireligieus, het behoort nu eenmaal tot de menselijke behoeften en vermogens om fantasieën over leven na de dood te hebben. Maar wij zijn toch wel waakzaam en kritisch als deze fantasieën een algemene waarheidspretentie hebben en daarmee ook het leven van andere mensen kunnen gaan beïnvloeden.’

Onsterfelijk belachelijk
Zunderdorp is benieuwd naar het wetenschappelijke gehalte van het laatste deel van het boek, waarin op andere gronden alsnog tot zekerheid wordt besloten. ‘Ik hoop als voorzitter van het HV en als bestuurslid van de stichting UvH één ding echter bovenal en dat is dat het buitenwetenschappelijke deel van het bewijs niet gepresenteerd wordt als empirische wetenschap op humanistische basis. Daarmee worden wij immers alleen onsterfelijk belachelijk. Daarvan zou ik me dan, met respect voor de vrijheid van publicatie op persoonlijke titel natuurlijk, toch moeten distantiëren. Maar misschien heeft Ilja Maso ons allemaal beet. Ik ben benieuwd.’

Op de foto: Rein Zunderdorp