Ingmar Heytze kiest als nieuwe Meedenker van 'Dus ik ben' een video van twee Amerikaanse singer-songwriters. De muzikanten staan voor hem symbool voor de analoge wereld, voor het beperkte. "Minimalisme is een deugd die je aan onze kant van de wereld niet veel meer vindt; over het algemeen wil iedereen alles, terwijl dat niet automatisch tot meer kwaliteit leidt."
Wat zie je?
"Ik zie twee mensen, Gillian Welch en David Rawlings, die met de eenvoudigste middelen - zelfs een beginnende amateur kan hun liedjes zonder problemen thuis meespelen op gitaar - hun muzikale verhaal vertellen."
Jij koos dit beeld. Wat zegt dit beeld over jou?
"Als ik niet uitkijk doe ik op een dag bijna niets anders dan een beetje rondhangen in cyberspace. Gelukkig zijn er muzikanten als Welch & Rawlings om me eraan te herinneren dat er ook nog een analoge wereld is, en dat je in die wereld weinig anders nodig hebt dan je eigen stem als je iets wilt vertellen, en een gitaar als je muziek wilt maken."
Wat zegt dit beeld volgens jou over onze samenleving?
"Minimalisme is een deugd die je aan onze kant van de wereld niet veel meer vindt; over het algemeen wil iedereen alles, terwijl dat niet automatisch tot meer kwaliteit leidt. Bijna iedereen heeft een smartphone, een PC, een laptop en een tablet, en toch zijn er niet opeens honderd keer zoveel goede boeken, goede gesprekken of verstandige uitspraken. In plaats daarvan dreigen we op te lossen in een wolk van sociale media - alsof er maar een bepaalde hoeveelheid inhoud is, die over steeds meer bandbreedte wordt uitgesmeerd, totdat er bijna nergens meer inhoud te vinden is: niet in de politiek, niet op de televisie en uiteindelijk ook niet meer in je eigen twitterende hoofd."
Welke vraag, welk dilemma, roept dit beeld op over ons mens-zijn?
"Ik realiseer me dat ik zonder die nieuwe media nooit van Gillian Welch en David Rawlings zou hebben gehoord. Het gaat er dus niet om nieuwe media af te wijzen, maar je te beperken tot de kern van wat je ermee wilt. Op dit moment lijkt de heersende opvatting: ik ben online, dus ik ben. Ik denk dat de grote kentering in die opvatting moet worden dat je juist niet overal en altijd online bent om oneliners te spuien en grappige filmpjes te reposten; uiteindelijk denk ik dat er beter wordt geluisterd naar wie zelden spreekt. Waarschijnlijk niet door meer mensen, maar wel met meer aandacht."
Vul in: Ik …, dus ik ben.
"Ik beperk me, dus ik ben"