Dus ik ben op: home ›› meedenker ›› arie boomsma
Arie Boomsma (1974) schreef de afgelopen jaren diverse non-fictie werken, bijvoorbeeld 'Weerwoord' (2006), een levensbeschouwende gedachtenwisseling met zijn vader en zijn broer.
Voor de EO presenteerde Arie onder meer de tv-programma’s 'Een Betere Buurt', 'Tijd voor Elkaar', 'Veertig dagen zonder seks', 'Hotdog' en 'Ontopic'. Sinds 1 oktober 2009 werkt hij voor de KRO. Zie ook www.arieboomsma.nl
Wat hoop je en hoe geef je daar invulling aan? In navolging van Plato gelooft presentator Arie Boomsma dat een groot deel van onze identiteit wordt bepaald door het antwoord op die vraag. Arie koos een animatiefilmpje aan de hand van een speech van Harvey Milk (1930 - 1978), een van de eerste openlijk homoseksuele politici in de Verenigde Staten. Milk benadrukt dat een bestaan zonder hoop het leven niet waard is. Arie: “Ik hoop, dus ik ben.”
Waarom dit beeld?
"Het lijkt misschien tegenstrijdig een beeld te kiezen uit de jaren zeventig om de huidige tijd te duiden, maar ik koos dit filmpje juist om te illustreren dat er thema’s zijn die in alle tijden terugkomen en steeds weer hyperactueel zijn. Emancipatie is er daar één van. In dit geval van homo’s, maar Harvey Milk geeft in zijn speech al aan dat de strijd voor de emancipatie van homo’s eigenlijk dezelfde strijd is als die voor de emancipatie van minderheden. Ik koos dit filmpje omdat het duidelijk maakt met welk wapen die strijd gevoerd moet worden: hoop."
Wat zie je?
"Dit YouTubefilmpje is een animatie door CauseCast aan de hand van een speech van Harvey Milk, een van de eerste openlijk homoseksuele politici in de Verenigde Staten. Je hoort hem vertellen over een jong kind in de staat Texas; terwijl hij de woorden uitspreekt, zie je tekeningen die zijn tekst verbeelden. De illustraties zijn eenvoudig maar duidelijk. Op de juiste momenten zwelt de muziek aan of hoor je applaus, maar vaak krijgen de woorden van Milk extra duiding door de inzet van die animaties. Als hij vertelt over het kind dat van de omgeving niet openlijk homoseksueel mag zijn, zie je de opties die zo’n kind heeft teruggebracht tot animaties: een kastdeur, een drugsspuit, een strop, een zonnebril en een luidspreker.
Later heeft Milk het over twee nieuwe opties die zich presenteren als het kind hoort dat ergens in Amerika een homoseksuele politicus is opgestaan; het kind kan dan verhuizen naar de staat van die politicus of in de eigen omgeving blijven om strijd te voeren. Op het moment dat Milk het woord ‘fight’ uitspreekt zie je een getekende vuist in beeld komen en voel je de drang om zelf in actie te komen, het op te nemen voor anderen.
Vlak daarna komt het gedeelte waar het mij om gaat: hoop. Milk zegt dan dat een mens niet van hoop alleen kan leven, maar dat een bestaan zonder hoop het leven niet waard is. Hij stelt de strijd voor homo-emancipatie eerst gelijk aan die voor minderheden, ouderen en gehandicapten, en daarna aan het leven van de Amerikaanse burger. Het filmpje eindigt met de woorden “You, you, you… gotta give them hope”. De woorden komen een voor een in beeld, grote gekleurde letters om te duiden dat wij in een samenleving verantwoordelijk zijn voor elkaar, voor het welzijn van de ander."
Jij koos dit beeld. Wat zegt dit beeld over jou?
"Mijn optimisme grenst aan onverantwoordelijkheid. Ik laat mij door dit soort beelden of filmpjes graag opzwepen in mijn idealisme. Termen als vechtlust, verantwoordelijkheid en compassie, zijn snel cliché, maar in de juiste context ben ik een ’sucker’ voor clichés. Het is niet eenvoudig zulke grote woorden waar te maken, maar dit filmpje, de historische context, spoort mij aan te blijven strijden voor gelijkwaardige behandeling van derden. Het verhaal van Harvey Milk is inspirerend, maar het krijgt extra waarde wanneer je de boodschap van hoop toepast op andere situaties in onze samenleving. De manier waarop islamitische Nederlanders behandeld worden bijvoorbeeld."
Wat zegt dit beeld volgens jou over onze samenleving?
"Dat emancipatie niet snel voltooid is. Er zijn nu meer vormen van slavernij dan vroeger. Discriminatie is een monster, dat zijn klauwen zet in alle hoeken en lagen van onze samenleving. Homo’s worden in elkaar geslagen. Moslims worden vernederd. Dit filmpje laat zien dat er altijd hoop is. Dat wij ervoor verantwoordelijk zijn anderen hoop te geven, het voor elkaar op te nemen. Dat hoopvol leven zinvol is."
Welke vraag, welk dilemma roept dit beeld op over ons menszijn?
"Ach, laat ik ook maar eens met een filosoof smijten; Plato zei dat het ‘zijn’ van de mens bepaald is door wat hij hoopt en hoe hij hoopt. Daar ligt je identiteit: wat hoop je en hoe geef je daar invulling aan? Harvey Milk daagt uit anderen hoop te geven op een mooiere samenleving, waarin gelijkwaardige behandeling van alle mensen centraal staat. Misschien is dat een utopie, maar daar gaat het juist om bij hoop. Hoop is een streven, een verwachtingsvol uitkijken naar de horizon.
Als dit YouTube-filmpje ergens toe oproept is het dit: formuleer een hoopvolle visie op de samenleving en doe vervolgens wat binnen jouw mogelijkheden ligt om die visie realiteit te maken. Daarbij gaat het om dat streven, de poging, ongeacht succes, omdat je binnen dat streven gericht bent op de ander."
Vul in: Ik …, dus ik ben.
"Ik hoop, dus ik ben."
@ Arie
Principes Gelijkheid en Eenheid realiseren - Jezus stond voor gelijkheid en eenheid hier als leven in de fysieke realiteit, maar zijn woorden zijn verdraaid.
Onze realiteit wordt in al haar vormen door het geldsysteem bepaald zoals dat vandaag wereldwijd bestaat. Het is de grondstructuur die alles in deze realiteit op zijn plaats houdt - ongelijkheid, geweld, honger, slavernij, prostitutie, kindermishandeling, oorlog, moord, armoede, uitbuiting en alle denkbare vormen van misbruik. Het is de kern, het slot waarin ons bestaan vergrendeld zit.
Desteni Geld is het Project om de realiteit in al haar vormen te veranderen, door aan te tonen dat het geldsysteem de voornaamste oorzaak is van alles wat rot is aan deze realiteit - om vervolgens een nieuw geldsysteem te ontwerpen en implementeren.
Het principe van ons geld-systeem is Eenheid en Gelijkheid: iedereen wordt een Gelijke hoeveelheid geld toegewezen van bij de geboorte, genoeg om een heel leven mee rond te komen. De wereld moet tot het inzicht gebracht worden dat het huidige systeem totaal absurd is en slechts gebaseerd is op een overeenkomst, die niet gemaakt is in het belang van iedereen Gelijk. De mensheid moet het slechts over dit ene punt eens worden, zodat een nieuwe overeenkomst gemaakt kan worden.
Common Sense
Common sense (\'gezond verstand\') is datgene wat niet ontkent kan worden, dat wat reëel en geldig is voor iedereen. Er is common sense - wat gemeenschapelijk is - en er zijn individuele meningen die voor iedereen verschillen en onderhevig zijn aan voorkeur. Het lichaam heeft voldoende voedsel en drinken nodig om te kunnen leven. Dat is geen individuele mening, het is geldig voor iedereen. Als je geen eten of drinken hebt, ga je dood van de honger. Als je geen verwarmde plaats hebt om in te wonen wanneer het buiten vriest, dan sterf je. Dat is geen individuele mening, maar common sense.
Het is comon sense dat wat goed/voordelig is voor iedereen, voordelig is voor iedereen afzonderlijk. Geld voor iedereen zonder uitzondering is voordelig voor iedereen, dat is common sense en geen individuele mening. Een common sense oplossing is een oplossing die rekening houdt met Iedereen, zonder uitzondering.
Gelijk Geld voor Iedereen
Gelijk geld voor iedereen van bij de geboorte, betekent dat alle verschillen en definities gebaseerd op geld, worden uitgewist. Geld moet gelijk staan aan de waarde van Leven zelf. Vermits alle leven Een en gelijk is, komt elkeen dezelfde hoeveelheid geld toe, zonder uitzondering. Dit geld kan nooit worden afgenomen, omdat Leven prijsloos is.
www.desteni-geld.net
www.desteni.net
Inderdaad, wat een filmpje!
Fantastisch!
@René,
OK, dus u zegt: "Ik vertrouw, dus ik ben".
Waar hoop kan omslaan in wanhoop, kan vertrouwen omslaan in wantrouwen.
Voor de rest is uw betoog er één als nog niet geplaatst meedenker.
Stuur uw betoog in; wellicht krijgt u een topic aan u geweid?
Of bedoelt Plato een soort 'collectieve identiteit'? :P
Ik houd meer van vertrouwen dan van hoop. Hopen kan wanhopig zijn, kan pijn doen Vertrouwen geeft rust, troost, kan helpen om je aandacht te richten op zaken die binnen je bereik liggen. Ik denk dat je met vertrouwen meer bereikt dan hoop. Als je vertrouwt op jezelf en/of dat iets bepaalds goed komt, kun je het beter uitdragen dan als je alleen maar hoopt dat het goedkomt. Dan bedoel ik wel vertrouwen zonder gemakzucht. Vertrouwen zonder je verantwoordelijk te voelen heeft ook weinig zin. Hoop bevat echter altijd de optie dat het misschien niet lukt maar misschien ligt dat aan mijn connotatie van wanhoop. Een ander zal bij vertrouwen eerder denken aan desinteresse, alsof je niets meer hoeft te doen als je erop vertrouwt en bij hoop meer aan iets actiefs. Maar zo kan je met hoop ook makkelijk denken, een ander lost het wel op. Als je hoopt kan je nog klagen en je zorgen maken. Wanhoop is toch ook een vorm van hoop, en vrijwel tegengesteld aan vertrouwen. Wantrouwen is een tegengestelde op de sociale laag, maar als je wanhoopt, kun je dan nog vertrouwen hebben?
Hoop en vertrouwen samen dan. Wringt toch nog een beetje. Als je op iets vertrouwt, kun je niet ook nog hopen dat het zo is/gaat, of je moet twijfelen en dus niet echt vertrouwen hebben. Op een of andere manier wankelt hoop voor mij, ze is er nooit aan één stuk door.
Nog een optie, geloof. Geloven heeft iets sterk actiefs voor mij. Ergens in geloven kan je niet passief doen, dat doe je echt. Toch heb ik meer met vertrouwen dan met geloof, omdat geloof iets anders kan uitsluiten, heel vreemd tegelijk mededogen als hoogste goed kan hebben, maar toch het eigen geloof het beste vindt. Geloof heeft de neiging zich teveel te richten en het andere uit het oog te verliezen.
Vertrouwen is dat een ervan uitgaan dat het zo is/gaat? Het is een bepaald uitgangspunt van waaruit je de zaak bekijkt, ja en misschien wel iets waar je vanuit gaat, maar zonder er wanhopig (hoop) of dogmatisch (geloof) aan vast te houden.
Ik pleit voor een actief vertrouwen. Een die je niet ontslaat van je verantwoordelijkheid om iets te ondernemen als er iets ondernomen moet worden om daadwerkelijk dat te bereiken waar je op vertrouwt. Maar als je vertrouwt op iets waarvan je weet dat je er zelf wat aan zal moeten doen, kun je er toch ook niet echt op vertrouwen, zonder dat te doen.
En als je vertrouwen kan zonder iets te hoeven doen, omdat dat niet nodig is, ook goed.
Wat Plato betreft, hopen we niet (uiteindelijk) allemaal op hetzelfde?
wauw, wat een filmpje! thanx
@MarkOldengarm ja indeed. Denk ook dat het eindigt in een blog zoals bij #dusikben http://t.co/yK8G28LO
Nieuwe blog: 'ik ben stuurbaar, jij ook' nav het boek #dusikben en diverse gesprekken http://t.co/yK8G28LO
Just finished reading the book #DusIkBen. Interesting philosofical insights in human behaviour. Another piece added to my empathic puzzle.
