Dus ik ben...een goede opvoeder

Stine analyseert, wordt geanalyseerd en reist naar Frankrijk

zondag 19 juni 2016, 20.20 uur op NPO 2

Behalve filosoof, programmamaker, schrijver en docent is Stine Jensen moeder van de zesjarige Vicky. Ze hebben het vaak erg gezellig samen, hoewel ze de laatste tijd steeds vaker in een machtsstrijd verwikkeld raken. Een duidelijke opvoedmethode heeft Stine niet en ze vraagt zich regelmatig af: doe ik het wel goed? Hoe weet je nou of je een goede moeder bent?

Elkaar bekritiseren als ouder is in de eigen vriendenkring vaak een taboe. Desalniettemin spreken Stines vrienden zich voor het eerst openhartig uit over wat ze van haar vinden als moeder. "Stine is zorgzaam, maar ook zorgelijk." Stine zelf is ook niet te beroerd om met de billen bloot te gaan.

Talloze boeken en opvoedgoeroes schetsen een spookbeeld: we zijn geneigd onze kinderen te veel te verwennen. Opvoeddeskundige en auteur van Het verwende kind syndroom Willem de Jong spreekt van ‘tefal-jongeren, het kleine keizer-syndroom, depressies en een laag zelfbeeld’. Verwennen is blijkbaar niet zo onschuldig. Misschien wordt het tijd om de denkbeelden van Rousseau ("Je moet het kind alles zelf laten ontdekken") en Kant ("Een mens is pas een mens door zijn opvoeding") weer eens tegen het licht te houden.

In de Franse cultuur worden kinderen behoorlijk gedisciplineerd opgevoed. Fransen zeggen makkelijker nee tegen hun kinderen. Kinderen gooien er niet met eten, ze eten met mes en vork en ze luisteren naar hun ouders. Benijdenswaardig, maar hoe krijgt Stine dat thuis voor elkaar?
 
Samen met Oriane Boyer, gespecialiseerd in communicatie tussen ouder en kind, komt Stine tot een ontwapenende ontdekking. En een gevoelige bekentenis.

Regie: Lian Priemus