'Jagten'

dinsdag, 23 oktober 2012
Bookmark and Share

In 'Jagten', de nieuwe film van Thomas Vinterberg, stort de wereld van Lucas (Mads Mikkelsen) in als een meisje van zes hem bij de kinderopvang waar hij werkt van seksueel misbruik beschuldigt.

Lucas, gescheiden, vader van een tienerzoon, kan geen kant op. Iedereen gelooft het kind meteen als ze verhalen vertelt die op misbruik duiden. De vader van het meisje maakt ook nog deel uit van Lucas' vriendenkring, mannen die elkaar al sinds hun jeugd kennen en die graag op herten jagen in een nabijgelegen bos waar een herenhuis staat.

Net als in Festen (1998) en recent nog in Submarino, over een vader die met een drugsverslaving kampt terwijl hij voor z'n zoontje zorgt, schetst Vinterberg in 'Jagten' een beeld van de eenzame mens binnen onbetrouwbare, falende sociale structuren.

Wat doe je als je niet meer kunt vertrouwen op familie of vrienden?

Het jagen, of roofdiergedrag, vormt de kernmetafoor. Maar het jagen op wie? Op het kind dat duidelijk het slachtoffer van iemand is. Maar vooral ook op Lucas zelf die een slachtoffer wordt van ontnuchtering in de gemeenschap. Opeens staat het wereldbeeld van de inwoners op z’n kop: het idee van onschuld gecorrumpeerd blijkt onverteerbaar.

De narratieve spanning bereikt een hoogtepunt wanneer de dorpelingen en familieleden ogenschijnlijk in een gezellig samenzijn met elkaar verkeren.

Vinterberg meesterschap ligt in het afbreken van tirannieke sociale conventies, in het blootleggen van lege vriendschappen en destructieve familiebanden.

Het mooiste aan de film is het afwisselen van de nerveuze camera en een snelle montagestijl wanneer Lucas binnenshuis met zijn achtervolgers wordt geconfronteerd met het brede, lyrische perspectief tijdens het jagen in de heuvels. Waar de stilte bedrieglijk is.

In de Filmpanel van OBA Live, onder leiding van Theodor Holman, bekijk ik 'Jagten' aanstaande woensdag van binnenuit samen met Stephan Sanders.

Bekijk alvast de trailer van 'Jagten':