Jagatsoe wodka menoge

zondag, 05 augustus 2012
Bookmark and Share

Ik ben weer terug in Moskou, in een hotel aan de rand van de stad. Godzijdank hier geen Hugo Boss-reclames of van andere global brands maar wel gebladderde sovjetsflats waar ik ook kijk. Bij de metro-ingang zingt een eenbenige soldaat melancholische liedjes met zijn elektrische gitaar.

Gisteravond waren de closing ceremonies in de Humanist House. We moesten ons netjes gekleed verzamelen in de grote huiskamer. Wij de sprekers, Toni, Norm en ik, zaten achter de tafel.

Valerii, de professor stond achter het spreekgestoelte. Een voor een werden de deelnemers naar voren geroepen om het getuigschrift onder groot applaus in ontvangst te nemen. Alleen Igor, de bioloog, deed afwerend en bozig. Igor, ja Igor, hij is de eeuwige Rus zoals je hem graag ziet. Slonzig, donkere wallen onder de ogen en er hangt een treurigheid om hem heen waar de mondiale voorraad prozac niet tegen opgewassen is. Ja, zo zie ik ze graag :de Russen. Later hoorden we dat zijn naam verkeerd was gespeld.

Wodka menoge
En toen na de plechtigheid ging het gordijn naar de eetruimte open. Een groot gejuich weerklinkt. Er is wijn, cola en… wodka. ‘Joep, Joep’, roept Alec, de jonge hond van ons gezelschap, een boom van een Rus. ‘Jagatsoe wodka.’ Ik grijns naar hem en herhaal luid: ‘Jagatsoe wodka menoge.’ Ze hebben me in de vrije uurtjes wat survival language geleerd. Jagatsoe betekent ‘ik wil’, en menoge ‘veel’. Mijn glas wordt direct volgeschonken. Iedereen gaat zitten.

Ook Tanja en Julia, de zus en de vrouw van Valerii, de professor, zijn aangeschoven. De hele week hebben zij als ouderwetse moeders voor ons gezorgd. Ze glunderen als Iwan, een stillere student, opstaat en hen lovend toespreekt. Arthur vertaalt zijn woorden voor ons simultaan: zijn laatste keer. De glazen worden opnieuw geheven. Er wordt geproost en weer geproost. De wijn en de wodka vloeien. We weten het: dit is het laatste en morgen, morgen zijn we allemaal weg.


kleiner | groter

security image
Schrijf de security code over


busy