Hoe provinciaals kun je zijn?

dinsdag, 24 juli 2012
Bookmark and Share

De overhemden zijn gestreken, het aantal T-shirts is uitgeteld. Over een paar uur stijg ik op. Iets wat miljoenen mensen zich laten gebeuren. En toch staat het zweet me al in de handen. Vanavond slaap ik bij Valerii Kuvakin, de hoogleraar wijsbegeerte in Moskou, in zijn familieappartement zoals hij dat steevast noemt. Ik mocht niet in een hotel. Oké.

Kuvakin lijkt me een interessante kerel. Hij heeft veel geschreven over humanisme, zag ik, tegen pseudowetenschap geageerd en een stevige studie gemaakt van tien eeuwen Russische filosofie. Toch kende ik hem niet tot voor kort. Hoe provinciaals kun je zijn? Of is de blik veel te veel westwaarts gericht en vergeten we wat er elders gebeurt?

Toch niet, want ook van Norm Allen uit de USA en zijn werk had ik nooit gehoord. 'Black Humanism', waar in Nederland is dat te vinden? Allen is al jaren bezig om het humanisme vanuit Afro-Amerikaanse invalshoek te beschrijven. Hij heeft er een anthologie over geschreven. Via de e-mail hebben we al contact gehad. Hij heeft onlangs in Afrika gesproken over GLBT-rechten. Dat was geen pretje, meldde hij me.

Zwaar programma
Afgelopen vrijdag kreeg ik het programma van de Summerschool. Ik dacht dat er ook veel vrije tijd zou zijn. Vergeet het maar. Een strak regiem van drie colleges, een rondetafelgesprek en een special guest per dag moeten ons laven met humanisme. Ikzelf sta steeds van half drie tot half vijf in de middag geprogrammeerd. Gelukkig hebben we het aanstaande weekend twee dagen excursies naar de provinciestad in de omgeving, Kollomna, en naar Moskou zelf.

Toch verheug ik me nog het meest op de gesprekken en gesprekjes terzijde. Wie zijn de studenten? Wat studeren ze? Hoe zien ze hun toekomst? Over twee weken weet ik het.