Op naar Moskou

maandag, 16 juli 2012

Reacties1

Columnist en schrijver Joep Schrijvers houdt de komende weken een blog bij over een humanistische Summerschool in Moskou die hij gaat bezoeken. Tien dagen lang praat hij met 16 studenten, een Moskouse hoogleraar filosofie en twee Amerikanen over het nieuwe humanisme. Hoe zal het hem vergaan in het land van Poetin en personvrijheid?

Het aftellen is begonnen. Nog tien dagen en ik ga naar een humanistische summerschool in Moskou. Niet eens in de stad zelf maar op twee uur rijden er vandaan. Daar heeft de Russian Humanist Society een onderkomen. Tien dagen lang met 16 studenten, een Moskouse hoogleraar filosofie en twee Amerikanen praten over het nieuwe humanisme. Hoe raak je hierin verzeild? Heel simpel. Ik was een tijdje terug op de Universiteit voor Humanistiek met onder meer de bekende humanist Floris van den Berg. "Kun je voor me invallen?" vroeg hij. Nu had hij dat laatst voor mij gedaan. Dus was ik zonder meer tot een wederdienst bereid. "Het is wel in Moskou", voegde hij eraan toen. "Ik heb het vorig jaar gedaan. Het is erg leuk." Muts als ik ben antwoordde ik: "Daar moet ik een nachtje over slapen". Maar eigenlijk had ik diep in mezelf het antwoord allang gegeven.

Reisefieber
Vragen, angsten en verwachtingen wisselen elkaar nu af. Ik ga studenten uit heel Rusland ontmoeten. Spreken ze allemaal Engels, zijn ze aardig, weten ze iets van humanisme? Valerii Kuvakin, de initiatiefnemer en eminent humanist, heb ik al aan de lijn gehad. Hij lijkt me sociale vent. En dan die twee Amerikanen: Norm Allen en Toni Van Pelt. Die eerste weet van alles van black humanism en zij heeft haar sporen in het lobbywerk verdiend. Wie zijn zij? Ben ik niet een veel te softe humanist?

Ook allerlei kleine ongemakken spoken door mijn hoofd: muggen, diarree, hitte. Ik las vorig weekend dat vaccinaties voor Rusland nodig zijn. Dat heb ik in allerijl gedaan. "Ja", zei de dokter om me gerust te stellen: "niet onder bomen plassen vanwege de teken. Die kunnen vol virussen zitten". Ze noemde een onheilspellende naam. Ach, ik doe maar of ik een stoere wereldreiziger ben.