Een minnaar voor mama

woensdag, 14 december 2011

Reacties0

"Sinds tweeënhalf jaar ben ik gescheiden. Een vrouw van 40 met drie kinderen van 12, 9 en 6. In het begin was ik steeds maar aan het regelen. En bij alles was er ook dat schuldgevoel tegenover de kinderen. Ik was het die het huwelijk opbrak. Nu heb ik een leuke man leren kennen. Voor het eerst kan ik weer een beetje mezelf zijn. Maar: mijn kinderen hebben grote moeite met deze nieuwe situatie. Irritaties, ruzietjes. De vertrouwde sfeer die ik de laatste maanden met de kinderen opbouwde is verdwenen. Ze willen dat ik stop met die nieuwe vriendschap. Wat moet ik doen?"

Lieve Anoniem, over een echtscheiding kunnen velen met je meepraten, niet in de laatste plaats ondergetekende.

Bij het kapot gaan van een gezin komen destructieve krachten vrij waarvan de gevolgen niet te overzien zijn, vooral niet voor de kinderen. Hoe zij op het trauma reageren vormt de invalshoek van Noah Baumbachs bekroonde echtscheidingsfilm 'The Squid and the Whale' uit 2005.

"Oh my god, like a brothel, under our noses." Dat zegt de oudste zoon, Frank (Owen Kline), tegen z’n broertje Walt (Jesse Eisenberg) wanneer hun moeder, Joan (Laura Linney), bijna terloops bekent dat zij al tijdens haar huwelijk met hun vader, Bernard (Jeff Daniels), ontrouw was. En niet zo’n beetje ook. Herhaaldelijk.

In één klap verandert het wereldbeeld van de jongens. De vrouw die hen hun leven lang had verzorgd blijkt ineens iemand anders, een erotisch wezen met sterke verlangens. Het lijkt wel een 'hoerenkast' hier, zoals Frank, de oudste, wrang zegt. Hij haast zich naar het huis van zijn vader waar hij vertelt over alle nieuwe lovers van zijn moeder.

De film illustreert hoe alle betrokkenen in zo’n echtscheiding elkaar manipuleren om hun eigen mentale wanbalans recht te trekken. Vooral de kinderen doen dat. Zij willen niets liever dat de moeder gewoon de moeder blijft, en niet een vrouw van lichte zeden.

Niet alle situaties in een echtscheiding zijn bloedserieus. Veel dingen zijn bespottelijk, juist wanneer je ze door ogen van de kinderen bekijkt. Wat zien zij? Alweer een verse minnaar voor mama: de tennisleraar die constant stoned lijkt. Ondertussen heeft papa ook een nieuwe vlam: een tienermeisje is op wie zoon Frank pront verliefd raakt.

De ouders maken er een zootje van, de kinderen kijken verbijsterd toe. 

'The Squid and the Whale' laat zien hoe belangrijk het perspectief van de ander, vooral van je kinderen, in een echtscheiding is. Maar jij zit middenin een emotionele crisis, Anoniem, je wil verder met je leven. Welbeschouwd heb je geen andere keuze. Je kinderen ook niet. Aan het einde van de film gaat het leven door.