Geestelijke verzorging geen luxe maar noodzaak

vrijdag, 11 november 2011
Bookmark and Share

Door Erwin Kamp 
Geestelijke verzorgers staan vanuit de aard van hun werk meestal niet vooraan. Zij opereren vaak achter de schermen. Deze bescheiden opstelling siert hen. Het beroep van geestelijk verzorger is een dienend beroep gericht op de ondersteuning van mensen met levens- en bestaansvragen. 'Trage vragen', zoals Harry Kunneman dat zo mooi zegt.

Het werk concentreert zich rond zingeving, moraliteit en humanisering. Vanuit hun nuldelijns aanwezigheid en het delen van het levensverhaal, staan geestelijk verzorgers dichtbij mensen. Vertrouwen is hierbij een sleutelwoord. 

De keerzijde
Het achter de schermen werken heeft ook een keerzijde. Voor sommige mensen is niet altijd duidelijk wat de meerwaarde van geestelijk verzorgers is, vooral niet bij beleidsmakers. Geestelijk verzorgers doen niet aan tijdschrijven, rapporteren niet over begeleidingssituaties en zijn niet gebonden aan een maximaal aantal consuls. In dit opzicht zijn zij in het land van zorg- en hulpverleners een vreemde eend in de bijt. In een tijd waarin het discours wordt bepaald door bedrijfsmatig denken en handelen, en door opvattingen zoals 'wie betaald bepaald', wordt de geestelijke verzorging eenzijdig een kant opgestuurd om hierin mee te gaan.

Druk om verantwoording
Binnen Defensie moet er de komende jaren flink worden bezuinigd. Er valt niet aan te ontkomen dat ook de geestelijke verzorging hiermee wordt geconfronteerd. De druk om verantwoording en het aantonen van de meerwaarde wordt alleen maar sterker, zeker in een tijd waarin keuzen moeten worden gemaakt. Deze ontwikkeling biedt naast mogelijke bedreigingen ook kansen. Geestelijke verzorgers zijn naast de mensen voor wie zij werken ook aan zichzelf verplicht na te denken over vernieuwingen binnen hun werk. Daarbij kan niet alleen maar verwezen woorden naar het ambt maar moet ook worden gewerkt aan de ontwikkeling van de professie. Initiatieven die worden genomen en die aansturen op kwaliteitsborging en bewaking zijn dan ook toe te juichen.

Geen luxe maar noodzaak
Gelukkig zijn er in deze tijd ook geluiden te horen van mensen die, los van alle interne discussies en ontwikkelingen, overtuigd zijn van de intrinsieke waarde van de geestelijke verzorging. Tijdens het debat in de Tweede Kamer over het initiatiefvoorstel Veteranenwet op 27 oktober 2011 sprak Angelien Eijsink (PvdA) over de rol en positie van de geestelijke verzorgers bij Defensie. Zij vindt samen met de indieners van het initiatief wetsvoorstel Veteranen, geestelijk verzorgers geen luxe maar een noodzaak. Aan het einde van haar bijdrage gaf zij hen zelfs een welgemeend compliment.

Het is van grote betekenis dat naast de Zendende Instanties, de politiek zelf nu eens de meerwaarde van geestelijke verzorging voor het voetlicht brengt. Dat biedt niet alleen ruimte om minder tobberig met interne vraagstukken om te gaan maar ook om in vertrouwen te blijven werken aan noodzakelijke modernisering van het beroep.

Deze blog is geschreven door Erwin Kamp. Hij is coördinator Geestelijk Verzorging bij het Veteraneninstituut.

Geestelijke verzorgers staan vanuit de aard van hun werk meestal niet vooraan. Zij opereren vaak achter de schermen. Deze bescheiden opstelling siert hen. Het beroep van geestelijk verzorger is een dienend beroep gericht op de ondersteuning van mensen met levens- en bestaansvragen. 'Trage vragen', zoals Harry Kunneman dat zo mooi zegt.

Het werk concentreert zich rond zingeving, moraliteit en humanisering. Vanuit hun nuldelijns aanwezigheid en het delen van het levensverhaal, staan geestelijk verzorgers dichtbij mensen. Vertrouwen is hierbij een sleutelwoord.

Keerzijde van achter de schermen werken
Het achter de schermen werken heeft ook een keerzijde. Voor sommige mensen is niet altijd duidelijk wat de meerwaarde van geestelijk verzorgers is, vooral niet bij beleidsmakers. Geestelijk verzorgers doen niet aan tijdschrijven, rapporteren niet over begeleidingssituaties en zijn niet gebonden aan een maximaal aantal consuls. In dit opzicht zijn zij in het land van zorg- en hulpverleners een vreemde eend in de bijt. In een tijd waarin het discours wordt bepaald door bedrijfsmatig denken en handelen, en door opvattingen zoals 'wie betaald bepaald', wordt de geestelijke verzorging eenzijdig een kant opgestuurd om hierin mee te gaan.
Druk om verantwoording
Binnen Defensie moet er de komende jaren flink worden bezuinigd. Er valt niet aan te ontkomen dat ook de geestelijke verzorging hiermee wordt geconfronteerd. De druk om verantwoording en het aantonen van de meerwaarde wordt alleen maar sterker, zeker in een tijd waarin keuzen moeten worden gemaakt. Deze ontwikkeling biedt naast mogelijke bedreigingen ook kansen. Geestelijke verzorgers zijn naast de mensen voor wie zij werken ook aan zichzelf verplicht na te denken over vernieuwingen binnen hun werk. Daarbij kan niet alleen maar verwezen woorden naar het ambt maar moet ook worden gewerkt aan de ontwikkeling van de professie. Initiatieven die worden genomen en die aansturen op kwaliteitsborging en bewaking zijn dan ook toe te juichen.
Geen luxe maar noodzaak
Gelukkig zijn er in deze tijd ook geluiden te horen van mensen die, los van alle interne discussies en ontwikkelingen, overtuigd zijn van de intrinsieke waarde van de geestelijke verzorging. Tijdens het debat in de Tweede Kamer over het initiatiefvoorstel Veteranenwet op 27 oktober 2011 sprak Angelien Eijsink (PvdA) over de rol en positie van de geestelijke verzorgers bij Defensie. Zij vindt samen met de indieners van het initiatief wetsvoorstel Veteranen, geestelijk verzorgers geen luxe maar een noodzaak. Aan het einde van haar bijdrage gaf zij hen zelfs een welgemeend compliment.
Het is van grote betekenis dat naast de Zendende Instanties, de politiek zelf nu eens de meerwaarde van geestelijke verzorging voor het voetlicht brengt. Dat biedt niet alleen ruimte om minder tobberig met interne vraagstukken om te gaan maar ook om in vertrouwen te blijven werken aan noodzakelijke modernisering van het beroep.
Deze blog is geschreven door Erwin Kamp. Hij is coördinator Geestelijk Verzorging bij het Veteraneninstituut.

 


Betreft: snuffelstage master-opleiding Islamitische Geestelijke Verzorging

Geachte heer/mevrouw
Ik ben een student en volg de masteropleiding Islamitische Geestelijke Verzorging bij de Islamitische Universiteit te Rotterdam. Op dit moment zit ik in het eerste studiejaar van de bovengenoemde opleiding. Ik wil heel graag mijn korte snuffel stage bij uw organisatie vervullen. Uw organisatie lijkt mij een goed georganiseerde organisatie, waar ik veel kan leren en later ook graag zou willen werken.
Mijn studierichting gaat mijn voorkeur uit naar een Islamitische Geestelijke Verzorgings-taak binnen uw organisatie. Het gaat erom dat ik mij tijdens de stage (van 24 uur) kennis maak met het beroep van Islamitische Geestelijke Verzorging in Nederland. Ik denk hierbij aan dat ik als geestelijk verzorgster cliënten ondersteun bij het oplossen en omgaan met hun problemen tijdens een moeilijke periode.
Ik werk netjes en nauwkeurig. Ik heb een positieve, flexibele en klantgerichte instelling.Ik heb goede sociale vaardigheden, verantwoordelijkheidsgevoel. Ik hecht grote waarde aan respect en eerlijkheid. Daarnaast ben ik een persoon die meedenkt en zowel in teamverband als zelfstandig goed kan functioneren. Ik denk dat ik als stagiaire een goede aanwinst voor uw organisatie kan zijn. U kunt er zeker van zijn dat ik mij volledig zal inzetten om de stage tot een succes te maken.

Voor verdere details verwijs ik u naar mijn CV. Ik hoop dat mijn brief en CV u aanleiding geven om mij uit te nodigen voor een gesprek om mijn motivatie persoonlijk toe te lichten.

Met vriendelijke groeten,
AS Sirat
Vleutenseweg 392
3532 HW Utrecht


0

sirat

04 augustus 2012


kleiner | groter

security image
Schrijf de security code over


busy