Dagboek van een kinderrechter

woensdag, 16 februari 2011

Reacties1

Wat doet het met je om als moeder ontheven te worden van je ouderlijk gezag? Kinderrechter Meester Irene Hinfelaar van Rechtbank Breda blogt voor human.nl over opmerkelijke zaken die zij tegenkomt in haar werk.

Rick
Het gaat om Rick, een jongen van 10 jaar oud. Al vanaf zijn geboorte bestaan er zorgen over zijn ontwikkeling. Aangezien professionele hulp niet voor voldoende verbetering zorgde, is Rick in 2002 door de kinderrechter onder toezicht gesteld van Bureau Jeugdzorg en uit huis geplaatst.

Uit onderzoek blijkt dat Rick een verstandelijke beperking, gedragsproblemen én een autistische stoornis heeft. Hij heeft daarom specifieke, professionele begeleiding nodig, en is via de kinderrechter in 2007 geplaatst in een leefgroep in een instelling, waar hij tot op de dag van vandaag verblijft. De uithuisplaatsing moet elk jaar opnieuw door de kinderrechter worden verlengd. Dat is onwenselijk omdat Rick’s moeder elk jaar tevergeefs hoop blijft houden.

Verzoek Raad voor de kinderbescherming
De Raad voor de kinderbescherming meldt nu dat de moeder van Rick vermoedelijk over een beperkt verstandelijk vermogen beschikt en dat zij moeilijk leerbaar is gebleken. Zij kan hem in de thuissituatie niet de begeleiding geven die hij nodig heeft.

Er is, zo deelt de Raad voor de kinderbescherming mee, geen enkel perspectief op een thuisplaatsing. Voor alle duidelijkheid is het daarom beter om de moeder te ontheffen van het ouderlijk gezag. Hiermee kan de noodzakelijke intensieve zorg voor Rick worden gegarandeerd, wat zijn ontwikkeling ten goede komt. En er hoeft niet elk jaar opnieuw een zitting plaats te vinden.

De zitting
Voor mij in de zittingszaal verschijnen de moeder van Rick en haar advocaat. Ik zie meteen dat de moeder van Rick erg zenuwachtig is. Gelukkig doet haar advocaat het woord voor haar. Die zegt dat moeder heus wel snapt dat Rick niet thuis kan wonen. Daar heeft ze zich inmiddels, na al die jaren, wel bij neergelegd.

Moeder heeft het gevoel dat bij een ontheffing van het gezag, haar het moederschap wordt ontnomen en de symbolische band tussen haar en haar zoon wordt verbroken. De moeder van Rick begint te huilen. Snikkend vraagt ze mij om hulp. Ook zegt ze dat ze het er niet mee eens dat ze niets meer kan leren. Ze heeft immers, zo zegt ze, echt geen verstandelijke handicap!

Bureau Jeugdzorg geeft aan dat ze nu eigenlijk elke beslissing over Rick nog met zijn moeder moeten bespreken en dat dat zeer onwenselijk is, omdat zij de inhoud van die beslissingen niet kan begrijpen. Het roept alleen maar emoties op. Daarnaast is het onwenselijk dat de moeder van Rick (en vanaf zijn 12e ook Rick zelf) elk jaar naar de kinderrechter moet voor een verlenging van de uithuisplaatsing. Rick’s moeder blijft daardoor vergeefs hoop houden.

Mijn oordeel
Natuurlijk begrijp ik het verdriet van de moeder van Rick. Daar hoef je niet eens zelf moeder voor te zijn! Toch moet ik daar doorheen kijken. Wat het beste is voor de moeder, is niet altijd het beste voor het kind.  Het helpt mij om aan die gedachte vast te houden, als ik zo'n moeilijke en verstrekkende beslissing moet nemen. Want het verdriet van een moeder die het ouderlijk gezag verliest is natuurlijk ontzettend groot.

Op grond van wat ik heb gelezen en gehoord heb op de zitting, kan ik niet anders dan concluderen dat de moeder van Rick hem geen veilige en stabiele opvoedingssituatie kan bieden. Er is geen uitzicht op verandering hierin. Rick zal altijd bijzondere zorg nodig blijven hebben. Op de zitting blijkt ook dat Bureau Jeugdzorg al langere tijd alle beslissingen in het kader van de verzorging en opvoeding van Rick neemt.

Alles afwegend, vind ik dat het in het belang van Rick is dat er duidelijkheid komt. Dat betekent dat ik de ontheffing uitspreek. Tegen de moeder van Rick zeg ik, dat dat niet betekent dat ze niet langer de moeder van Rick is. Hij zal altijd haar zoon blijven, en het is ook niet de bedoeling dat ze hem niet meer ziet. Alleen zullen voortaan alle beslissingen juridisch door Bureau Jeugdzorg worden genomen. Ik kan haar niet overtuigen en huilend verlaat ze de zittingszaal.

De jongen op de foto is niet Rick.