'Ik wilde best omgetoverd worden tot rasechte hetero'

vrijdag, 07 januari 2011

Reacties1

Ik heb tot nu toe zes voorlichtingen gegeven, dus ik ben nog een COC-groentje. Als wij  leerlingen vragen wat hun eerste associatie is bij het woord homo, is er op dit moment één soort opmerking die mij het meest verbaast.

'Je moet het zelf weten, maar ik vind 't maar niks', en 'Het is jouw keuze, zo lang je maar van mij afblijft', of 'Ik vind het heel normaal, maar ik zou er nooit voor kiezen om homo te worden'. Welke mening over homoseksualiteit de pubers ook is toegedaan, velen denken blijkbaar dat het een keuze is.

Wat zal ik eens kiezen?
Gek genoeg heb ik niet tijdens mijn puberteit gedacht: 'Zo, wat gaat 't worden, homo of hetero? Zal ik, net als iedereen, hetero worden, of wil ik een uitdaging, en liever homo zijn? Wil ik samen met m’n vriendinnetje zonder enig probleem hand in hand over straat kunnen lopen, of word ik liever raar aangekeken en nageroepen als ik met m’n vriendje door de stad wandel? Wil ik dat mijn geaardheid wereldwijd als 'natuurlijk' gezien wordt, of wil ik dat het als scheldwoord wordt misbruikt? Wil ik mijn vriendinnetje zonder problemen aan m’n ouders voor kunnen stellen, of wil ik mijn moeder huilend in de keuken aantreffen?’

Geen keuze. Wel trots.
Nee, ik heb er niet bewust voor gekozen homo te zijn. Net zoals niemand er bewust voor kan kiezen om 1,93 te worden. Net zoals niemand er bewust voor kan kiezen om blonde haren te krijgen. En net zoals niemand er bewust voor kan kiezen om verliefd te worden.

Als mij op m'n twaalfde een pilletje was aangeboden dat mij onmiddellijk in eenn rasechte hetero zou omtoveren, zou ik er waarschijnlijk drie hebben genomen. Maar daar denk ik nu anders over. Ik ben er trots op dat ik homo ben, want 't is een deel van mij; net zoals m’n sproeten, m’n bruine haren en m’n zachte G.

Dit blog is geschreven door COC-aspirant-voorlichter Kevin. Lees meer verhalen van voorlichters op het Docblog 'Help! Een homo in de klas'.