Zaak Ina Post - frappante overeenkomsten

zaterdag, 02 oktober 2010

Reacties2

Wij schreven in ons blog van 23 september: 'Het wordt allemaal nog curieuzer voor wie weet dat Ina Post nu krullend haar heeft, maar toen niet.' Daar volgden twee reacties op. Eén zei: Ina Post had wel krullen, zelf gezien op een foto. De ander vond het een 'hachelijke opmerking' omdat haardracht nogal gemakkelijk en snel kan veranderen.

Toegegeven: we hadden onze laatste zin achterwege kunnen laten. Wij hebben veel foto's gezien van Ina Post en al bijna even zoveel haardrachten. Maar onze verbazing is er met of zonder laatste zin niet minder om. Hoe kon een advocaat-generaal in haar requisitoir zo onbezonnen te werk gaan? Althans, zo heeft het zich aan ons voorgedaan.

Frappante overeenkomsten

Waar ging het om? Twee jaar voordat mw. Kolstee werd vermoord, werd mw. Veira dood aangetroffen in hetzelfde bejaardencomplex. De omstandigheden waren volgens de politie verdacht, toch deed men geen noemenswaardig onderzoek naar het overlijden en de zaak ging de boeken in als een natuurlijke dood. Zelfs het moment van overlijden bleef in het ongewisse, waardoor de familie moest gissen en koos voor 9 augustus 1984. Later onderzoek wees uit dat mw. Veira vermoedelijk al eerder is overleden op 7 augustus 1984 tussen 12.00 uur en 13.00 uur. Bijzonder is dat zij juist op die ochtend hulp had en die hulp was niet Ina Post.

Net als van mw. Kolstee bleken ook van mw. Veira na haar dood cheques te zijn ingewisseld. Familie van mw. Veira doet aangifte, maar dat leidt tot niets. De familie vindt het vreemd, maar legt zich erbij neer.

Totdat twee jaar later mw. Kolstee wordt vermoord en de toedracht uitgebreid in de krant staat beschreven, inclusief de aanhouding van een verdachte. De familie ziet de analogie en brengt dat onder de aandacht van de politie. De analogie wordt versterkt als mw. Kroon, handschriftdeskundige, met grote stelligheid vaststelt dat de handschriften op de vervalste cheques van zowel mw. Kolstee als op die van mw. Veira hoogstwaarschijnlijk van één en dezelfde persoon zijn. Dat moet dan wel één en dezelfde dader zijn geweest!

Rechercheurs doen hun best om Ina Post bij mw. Veira te brengen

De rechercheurs begrepen dat in 1986 ook en verklaren dan ook hard hun best te hebben gedaan om hun verdachte Ina Post in de zaak Kolstee nu ook 'bij mw. Veira te brengen'. Maar ze slagen daar niet in. Wat nu? De bekentenis van Ina in de zaak Kolstee hebben ze dan al binnen! Moeten ze alsnog aan die bekentenis, die ze uitbundig hebben gevierd, gaan twijfelen? En aan zichzelf?

Moeten ze alsnog gaan zoeken naar een nieuwe dader en weer helemaal overnieuw beginnen? Alsnog zoeken naar iemand, die zowel een goede bekende was van mw. Kolstee als van mw. Veira? Nee, dat doen ze niet. Die gelegenheid is er ook niet meer. De burgemeester is blij dat de zaak is opgelost en de rust in zijn dorp en in het bejaardencomplex is weer teruggekeerd. Het is een gepasseerd station. Het dossier Veira wordt gesloten, de inconsistentie blijft buiten beeld. Zo wordt de zaak weer overzichtelijk.

Helemaal buiten beeld blijft de zaak niet als anderen zich er gaan verdiepen: dr. Han Israels. En voormalig rechercheur Gosewehr en politiepsycholoog Timmerman. En zo kan het gebeuren dat ter zitting in Den Bosch de leider van het politieonderzoek Van der Geest alsnog om toelichting wordt gevraagd. Een heikele kwestie. Maar niet voor de onnavolgbare Nico van der Geest. Hij lost het hele probleem simpel op door Ina Post alsnog te beschuldigen van het ontvreemden van cheques van mw. Veira en van mogelijke betrokkenheid bij de dood van de bejaarde mevrouw. Hij had het niet kunnen bewijzen, hij kan het nog steeds niet bewijzen, maar zijn gevoel zegt het hem. Het kan immers niet anders. En de advocaat-generaal? Die laat de ongerijmde beschuldiging van valsheid in geschrifte en doodslag passeren!

Dan gebeurt het onbegrijpelijke

Allicht, zo blijkt later. Ook de advocaat-generaal begrijpt dat de verdenking van Ina Post in de zaak Kolstee alleen is vol te houden als ze ook mevrouw Veira bestolen heeft (en erger, als ze dus ook haar heeft vermoord). En dan gebeurt het voor mij onbegrijpelijke. Net als Nico van der Geest indertijd geen twijfel toeliet, doet de advocaat-generaal dat vierentwintig jaar later in haar requisitoir evenmin. Ina Post blijft voor haar de 'schuldige dader'. En als ze dat is in de zaak Kolstee, dan moet ze dat, met of zonder bewijs, ook zijn in de zaak Veira.

Er is geen spoor van bewijs voor deze verdenking gevonden. Ina Post is derhalve niet in staat van beschuldiging gesteld. En toch beschuldigt de advogaat-generaal – niet in de kroeg maar ten overstaan van het hof - Ina Post van een tweede moord om haar eis in de zaak die voorligt overeind te kunnen houden. Is dat tunnelvisie? Ondersteuning zoeken voor het eigen gelijk en de rest buiten beschouwing laten? Is dat niet juist wat in deze herziening van de zaak Ina Post ter discussie staat?

Had Ina Post niet ook krullend haar...?

De advocaat-generaal maakt het nog bonter dan de rechercheur. Het feit dat niet kon worden bewezen dat Ina Post cheques van mw. Veira ontvreemde en haar om het leven bracht, wil , aldus de advocaat-generaal, nog niet zeggen dat ze het niet gedaan heeft. Zo’n redenering is heel griezelig en angstaanjagend als die van een advocaat-generaal komt. Wie kan immers bewijzen dat hij of zij mw. Veira niet heeft vermoord?!

De politie heeft nagelaten goed onderzoek te doen in deze zaak. Toen duidelijk werd dat het niet Ina Post was, hebben de rechercheurs nagelaten verder onderzoek te doen: wie dan wel?! Door die nalatigheid hebben politie en justitie Ina Post onrecht gedaan en evenzeer de nabestaanden van mw. Veira. Maar nog belangrijker: een reële onderzoeksmogelijkheid om waarheid te vinden werd niet gebruikt. En dat is, zo blijkt uit het CEAS rapport, in het politieonderzoek geen incident geweest. Het kwam vaker voor, vooral ook als het ging om onderzoeksmogelijkheden die mogelijk de verdenking van Ina Post hadden kunnen ontlasten. Ze werden niet benut en ze werden niet gerapporteerd.

Om haar boude beschuldiging toch nog de schijn van bewijs mee te geven, presteert de advocaat-generaal mw. De Vries het om een dagboekaantekening van een familielid van mw. Veira te noemen, waarin deze een hulp van Veira beschrijft, die krullend haar had. En had Ina Post niet ook krullend haar...?

Als dit een redenering van een advocaat-generaal kan zijn die niet gelogenstraft wordt, dan kan vrees ik alles.

Kijk voor meer over de zaak Ina Post op www.inapost.nl

Op de foto: Kees Vlaanderen