Tweede procesdag Ina Post - tumult over de tapes

woensdag, 07 juli 2010
Bookmark and Share

7 juli 2010. De dag begon met tumult. Het OM beklaagde zich over een nieuw stuk dat de verdediging had ingebracht en eiste dat het uit het procesdossier zou worden verwijderd: Een interview met rechercheur Nico van der Geest, leider van het politieonderzoek in 1986, dat in 2003 werd afgenomen door een studente Rechten voor haar afstudeerscriptie. De studente is inmiddels officier van justitie in Maastricht en heet Emma Oelmeijer-Naus.

Behalve Van der Geest interviewde Naus nog drie betrokken rechercheurs en citeerde hen uitvoerig in haar scriptie, die je op www.inapost.nl kunt vinden onder de knop 'documenten'.

Tijdens de eerste procesdag speelden de interviews al een belangrijke rol. Zie mijn eerdere blog over de 1ste procesdag. Zowel de verdediging alsook de president van het Hof hielden de rechercheurs hun onthullende, soms schokkende uitspraken voor. Advocaat-generaal Mw. De Vries relativeerde de betekenis van de interviews. De rechercheurs hadden er zelf immers over verklaard, dat ze door de jonge studente waren misleid met suggestieve vragen. Was dat zo?

Al twee jaar geleden vroegen we Nico van der Geest, Emma Naus en haar studiebegeleider Dr. Han Israels om de originele tapes van de interviews. Die wilden ze ons niet geven. Van der Geest wilde er niet aan herinnerd worden. En Naus en Israels wilden hem niet nogmaals passeren.

Toch kregen we een kopie van één van de tapes in handen: ruim een uur interview met Van der Geest. Die tape, waarvan de transcriptie inmiddels door de verdediging aan het procesdossier is toegevoegd, is een belangrijke bron geweest voor onze film 'De Nachtmerrie van Ina Post'.

De interviews zijn bijzonder, omdat de rechercheurs tegenover Emma Naus  heel openhartig zijn. Alsof ze college in verhoortechniek geven aan de jonge studente, die gretig belangstelling heeft voor hun lessen. "Je mag me gerust in de ogen kijken, Emma, maar ik jok nooit, want je komt jezelf tegen."

De afgelopen maanden hebben we Naus en Van der Geest opnieuw toestemming gevraagd om de tape openbaar te maken. Ik mailde Van der Geest: "Er is discussie over hoe de interviews tot stand zijn gekomen: Gebeurde dat onder valse voorwendselen en waren de vragen suggestief? In dat licht zou het goed zijn, als niet alleen de geciteerde fragmenten, zoals geselecteerd door de auteurs beschikbaar zijn, maar de oorspronkelijke, ongemonteerde opnames. Opdat eenieder zich daarover zelf een eerlijk oordeel kan vormen."

Van der Geest leek gevoelig voor het argument en reageerde aanvankelijk welwillend. Maar inmiddels is zijn voormalige werkgever, de korpsleiding van bureau Haaglanden, ervoor gaan liggen. En Emma Naus , de studente die ooit op zoek was naar de waarheid, houdt zich nu afzijdig. Ze geeft geen toestemming als Van der Geest niet wil.

Advocaat Generaal Mw. De Vries reageerde verbolgen dat de transcriptie van het interview met Van der Geest nu alsnog bij de stukken zat. Ze verweet ons stemmingmakerij: 'De journalisten hebben mensen benaderd die hier getuigen zijn. En hun programma zendt HUMAN uit terwijl het proces gaande is.’ Wonderlijk. De meeste 'getuigen' benaderden we al twee jaar geleden, toen van de heropening van het proces nog geen sprake was. En een omroep verwijten dat het uitzendt op het moment dat het onderwerp actueel is, is als een bakker verwijten dat hij vers brood verkoopt.

Het hof schorste de zitting voor beraad. Veel tijd had het Hof niet nodig. De transcriptie van het interview met Van der Geest blijft deel uitmaken van het procesdossier.

Morgen worden de betrokken rechercheurs en officieren van justitie door het hof gehoord.

Laatste reacties

Plaats reacties

@ Olivia,
Twijfel is een goede zaak om ermee bezig te blijven of in diskussie te gaan.
Het uiten van die twijfel in oordelende zin in bijv. publicaties of openbare diskussies is naar een verdachte toe geen eerlijke zaak.
Strikt juridisch leidt twijfel naar vrijspraak, in de publieke opinie leidt twijfel naar vermoeden van schuld. In die combinatie wijken juristen op elk nivo vaak af van de stelregel "Bij twijfel vrijspraak" en klagen ze toch aan of veroordelen ze toch.
Het moet daarom gaan om bewijs, uit aanwijzingen van schuld en aanwijzingen van onschuld. De afweging ervan is in dit geval (en vele anderen) al kapot gemaakt. Het OM kwam met een dossier waar het ontlastende niet is opgenomen, nadere onderzoeken in ontlastende richting zijn er al helemaal niet.
Later toch gebleken ontlastende feiten zijn uitsluitend ontstaan als bijproduct van onderzoek in belastende richting en vervolgens weggelaten.
De afweging is daarmee ontaard in één wedstrijd rond de verzamelde aanwijzingen van schuld en wel of ze voldoende zijn voor bewijs of onvoldoende.
Het is het OM in dit land die voor deze ontaarding kiest en zorgdraagt.
De bekentenis is bijkomend bewijs, ze bevat fouten en omissies, sommige fouten zijn identiek aan foute conclusies in het onderzoek, het verhoor en de verbalisering ervan hebben alle integriteit verloren.
De in de bekentenis vervatte daderkennis is daarmee hearsay geworden.
Ina's verklaring voor haar plan om te gaan bekennen is niet vatbaar voor tegenspraak.
Blijft alleen de gelegenheid, zij kan er rond die tijd geweest zijn, zij zou de handtekeningen hebben kunnen namaken, zoals ze er uit zien.
Dat kunnen jij en ik dus ook geweest zijn en dus is er geen bewijs.
Inmiddels is er ontlastend bewijs middels het journaal en nader onderzoek naar boven gekomen. (de verwurging met welk koord klopt niet, vreemde haren waren niet van Ina, Ina was niet de vrouw die de kascheques incasseerde, de kascheques van mevr Vieira vertonen hetzelfde handschrift). Ook deze aanwijzingen zijn onvoldoende voor het bewijs van onschuld.
-
Wie dan met twijfel blijft zitten, dient dat in het openbaar voor zich te houden, het is beledigend, aanmatigend en onrechtmatig naar de verdachte toe. Geen bewijs leidt immers tot vrijspraak. En de belangrijkste motivatie om toch te blijven wijzen ligt bij degene die zelf schuldig is of bevreesd zelf te worden nagewezen. Nieuw onderzoek kan nieuwe verdachten opleveren en daar kan ook weer aan worden getwijfeld.
En dat nieuwe onderzoek dat komt er niet, omdat de moorden zijn verjaard, maar vooral omdat het OM in zaken van hoger beroep en herziening de zaak niet opnieuw wenst te onderzoeken, tenzij het een aanvulling van de eigen positie kan opleveren.

0

hkdh

20 september 2010

bij twijfel moet je JUIST zoeken...het individu is kwetsbaar in onze technocratische samenleving waarin protocollen vaak belangrijker zijn dan mensen...en waarin we getuige Lucia de Berk's strafzaak helaas nog steeds buigen voor klassejustitie...Ina verdient voorvechters , net als Lucia die had, die tegen de oppervlakkige en snel verhitte publieke opinie durven in te gaan. Leve Metta de Noo, leve meneer Vlaanderen.

0

nathalie beekman

03 september 2010

Wat mij intrigeert bij het lezen van uw stukjes is het gebrek aan twijfel. U bent zo overtuigd van de onschuld van Ina Post. Waar haalt u dat vandaan? U beschuldigt politie en OM van tunnelvisie. Hoe ziet u zichzelf? Ik zeg niet dat Ina Post schuldig is. Ik twijfel. Heeft u ruimte voor twijfel?

0

Olivia Vermeer

12 augustus 2010


kleiner | groter

security image
Schrijf de security code over


busy